Bishop Allen — A Tiny Fold songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Tiny Fold" van Bishop Allen.

Songteksten

I don’t know how long I stayed in bed
The day is surely dead
And once again, I’m sleeping with the book I read
And colorfully and candidly, it points the way so childishly ahead
I guess I will make it through the day
To learn I’ve lost my way
And once again, my heavy heart is made of clay
And distant shores unseen by men, they call to me to set my sails away
To set my sails away
For distant shores, okay
I can’t seem to fit where I belong
I tune myself a song
And even then, I can’t quite figure out what’s wrong
And will I end a broken man whose hands half-filled even though they once
seemed strong?
I still have nothing to my name
So brightly burns the flame
And even then, I’ve spent my life so wrecklessly
The stories on the page I read, they make me seem so timid and afraid
So timid and afraid
A tiny fold away
And on and on and endlessly
The promises and the pagentry
And those who live so fearlessly
If I could live so fearlessly
I mark my place, a tiny fold
And once again, I find myself alone

Songtekstvertaling

Ik weet niet hoe lang ik in bed bleef.
De dag is zeker dood.
En nogmaals, ik slaap met het boek dat ik heb gelezen.
En kleurrijk en openhartig, wijst het de weg zo kinderachtig vooruit
Ik denk dat ik de dag wel overleef.
Om te leren dat ik de weg kwijt ben.
En nogmaals, mijn zware hart is gemaakt van klei
En verre kusten ongezien door mensen, roepen ze me op om mijn zeilen weg te zetten
Om mijn zeilen te verzetten
Voor verre kusten, oké?
Ik kan niet lijken te passen waar ik thuishoor.
Ik zing een liedje voor mezelf.
En zelfs dan, Weet ik niet wat er mis is.
En zal ik een gebroken man doden wiens handen half gevuld zijn, ook al zijn ze ooit
leek sterk?
Ik heb nog steeds niets aan mijn naam.
Zo fel brandt de vlam
En zelfs dan, heb ik mijn leven zo verwoestend doorgebracht.
De verhalen op de pagina die ik lees, laten me zo verlegen en bang lijken.
Zo verlegen en bang
Een kleine vouw weg
En eindeloos
The promises and the pagenry
En degenen die zo onbevreesd leven.
Als ik zo onbevreesd kon leven
Ik markeer mijn plaats, een kleine vouw
En nogmaals, ik ben alleen.