Birds Of Tokyo — Catastrophe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Catastrophe" van Birds Of Tokyo.
Songteksten
Lately now when I’m surfing the channels
Headlines’ll terrify, more news to paralyze
Lately now it’s like some kind of panic
All there at 6 o’clock, when will it ever stop?
Murder and commentary, is this how it has to be?
Sick to the stomach now, TV’s reality
Something inside of me is saying to look away
How do you look away? How do you look away?
Some day when we finally face the end
I hope that you live to see this poetic catastrophe
'Cause from here, it’s never felt so wrong
Lately now, I’m like some kind of medic
Upset and paranoid, out on my skin again
Lately now it’s like some kind of havoc
I need some medicine, give me some medicine
Chaos and death I see, bodies lie in the street
Thirst to be televised, never apologize
Readers don’t miss a beat, it sickens me while I eat
How do I look away? How do I look away?
Some day when we finally face the end
I hope that you live to see this poetic catastrophe
'Cause from here, it’s never felt so wrong
Witness a descent into madness
The only escape is to erase everything
Some day when we finally face the end
I hope that you live to see this poetic catastrophe
Some day when you face your reality
I hope that the life we made was more than a fantasy
'Cause from here, it’s never felt so wrong
Songtekstvertaling
De laatste tijd als ik op de kanalen surf
Krantenkoppen zullen angst aanjagen, meer nieuws om te verlammen
De laatste tijd is het een soort paniek.
Alles daar om 6 uur, wanneer zal het ooit stoppen?
Moord en commentaar, is dit hoe het moet zijn?
Ziek in de maag nu, tv ' s realiteit
Iets in me zegt dat je weg moet kijken.
Hoe kijk je de andere kant op? Hoe kijk je de andere kant op?
Op een dag zien we eindelijk het einde tegemoet.
Ik hoop dat je deze poëtische catastrofe zult meemaken.
Want vanaf hier, voelde het nog nooit zo verkeerd.
De laatste tijd ben ik een soort arts.
Boos en paranoïde, weer op mijn huid
De laatste tijd is het een soort ravage.
Ik heb medicijnen nodig.
Chaos en dood zie ik, lichamen liggen op straat
Dorst om op tv te komen, verontschuldig je nooit.
Lezers missen geen beat, het maakt me ziek terwijl ik eet.
Hoe kan ik wegkijken? Hoe kan ik wegkijken?
Op een dag zien we eindelijk het einde tegemoet.
Ik hoop dat je deze poëtische catastrofe zult meemaken.
Want vanaf hier, voelde het nog nooit zo verkeerd.
Getuige een afdaling naar waanzin
De enige uitweg is om alles te wissen.
Op een dag zien we eindelijk het einde tegemoet.
Ik hoop dat je deze poëtische catastrofe zult meemaken.
Op een dag zie je je realiteit onder ogen
Ik hoop dat het leven dat we maakten meer was dan een fantasie.
Want vanaf hier, voelde het nog nooit zo verkeerd.