Billy Eckstine — I've Grown Accustomed to Her Face songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I've Grown Accustomed to Her Face" van Billy Eckstine.
Songteksten
Damn! Damn! Damn! Damn!
I’ve grown accustomed to her face.
She almost makes the day begin.
I’ve grown accustomed to the tune
That she whistles night and noon.
Her smiles, her frowns,
Her ups, her downs
Are second nature to me now,
Like breathing out and breathing in.
I was serenely independent
And content before we met.
Surely I could always be that way again — and yet,
I’ve grown accustomed to her look,
Accustomed to her voice,
Accustomed to her face.
Marry Freddy. What an infantile idea. What a heartless,
wicked, brainless thing to do. But she’ll regret it. It’s
doomed before they even take the vow.
I can see her now, Mrs. Freddy Eynsford-Hill,
In a wretched little flat above a store.
I can see her now, not a penny in the till,
And a bill collector beating at the door.
She’ll try to teach the things I taught her,
And end up selling flowers instead.
Begging for her bread and water,
While her husband has his breakfast in bed.
In a year or so, when she’s prematurely grey,
And the blossom in her cheek has turned to chalk,
She’ll come home and lo,
He’ll have upped and run away,
With a social-climbing heiress from New York.
Poor Eliza. How simply frightful!
How humiliating! How delightful!
How poignant it’ll be on that inevitable night
When she hammers on my door in tears and rags.
Miserable and lonely, repentant and contrite,
Will I take her in or hurl her to the walls?
Give her kindness or the treatment she deserves?
Will I take her back or throw the baggage out?
But, I’m a most forgiving man,
The sort who never could, never would,
Take a position and staunchly never budge.
A most forgiving man.
But I shall never take take her back
If she were even crawling on her knees.
Let her promise to atone,
Let her shiver, let her moan,
I’ll slam the door and let the hell-cat freeze!
Marry Freddy, ha!
But I’m so used to hear her day,
«Good morning» ev’ry day.
Her joys, her woes,
Her highs, her lows,
Are second nature to me now,
Like breathing out and breathing in.
I’m very grateful she’s a woman,
And so easy to forget, rather like a habit
One can always break — and yet,
I’ve grown accustomed to the trace,
Of something in the air,
Accustomed to her face.
Songtekstvertaling
Verdomme! Verdomme! Verdomme! Verdomme!
Ik ben gewend geraakt aan haar gezicht.
Ze laat de dag bijna beginnen.
Ik ben gewend geraakt aan de melodie
Dat ze 's nachts en' s middags fluit.
Haar glimlach, haar fronsen,
Haar ups, haar downs
Zijn tweede natuur voor mij nu,
Zoals uitademen en inademen.
Ik was serenely onafhankelijk.
En tevreden voor we elkaar ontmoetten.
Ik zou altijd weer zo kunnen zijn - en toch,
Ik ben gewend geraakt aan haar uiterlijk.,
Gewend aan haar stem,
Gewend aan haar gezicht.
Trouw Met Freddy. Wat een kinderachtig idee. Wat een harteloze.,
slecht, hersenloos ding om te doen. Maar ze zal er spijt van krijgen. Het is
gedoemd voordat ze de gelofte afleggen.
Ik kan haar nu zien, Mrs Freddy Eynsford-Hill.,
In een ellendige flat boven een winkel.
Ik kan haar nu zien, geen cent in de kassa.,
En een verzamelaar die aan de deur klopt.
Ze zal proberen de dingen te leren die ik haar geleerd heb.,
En uiteindelijk bloemen verkopen.
Smekend om haar brood en water,
Terwijl haar man ontbijt op bed.
Over een jaar of zo, als ze te vroeg grijs is.,
En de bloesem in haar wang is gekeerd tot krijt,
Ze komt thuis en lo,
Dan is hij weggerend.,
Met een sociaal klimmende erfgename uit New York.
Arme Eliza. Wat vreselijk.
Wat vernederend. Wat heerlijk.
Hoe aangrijpend zal het zijn op die onvermijdelijke nacht
Als ze in tranen en vodden op mijn deur hamert.
Ellendig en eenzaam, berouwvol en berouwvol,
Neem ik haar mee of gooi ik haar tegen de muren?
Haar vriendelijkheid geven of de behandeling die ze verdient?
Breng ik haar terug of gooi ik de bagage weg?
Maar ik ben een vergevingsgezind man.,
Het soort dat nooit zou kunnen, nooit zou,
Neem een positie in en blijf staan.
Een vergevingsgezinde man.
Maar ik neem haar nooit terug.
Als ze zelfs maar op haar knieën kroop.
Laat haar beloven boete te doen.,
Laat haar beven, laat haar kreunen,
Ik sla met de deur en laat de hel-kat bevriezen!
Trouw Met Freddy.
Maar ik ben zo gewend om haar dag te horen,
Goedemorgen.
Haar vreugde, haar verdriet,
Haar hoogte, haar dieptepunten,
Zijn tweede natuur voor mij nu,
Zoals uitademen en inademen.
Ik ben erg dankbaar dat ze een vrouw is.,
En zo makkelijk te vergeten, zoals een gewoonte.
Men kan altijd breken-en toch,
Ik ben gewend geraakt aan het spoor.,
Van iets in de lucht,
Gewend aan haar gezicht.