Bill & Gloria Gaither — Beyond The Sunset songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beyond The Sunset" van Bill & Gloria Gaither.
Songteksten
Earth’s toiling ended, oh glorious dawning
Beyond the sunset when day is done
Should you go first and I remain to walk the road alone
I’ll live in memory’s garden dear with happy days we’ve known
In spring I’ll watch for roses red, when fades the lilac blue
And in early fall when brown leaves fall, I’ll catch a glimpse of you
Should you go first and I remain, to finish with the scroll
No lengthening shadows shall creep in to make this life seem droll
We’ve known so much of happiness, and we’ve had our cup of joy
But memory is one gift of God that death cannot destroy.
Should you go first and I remain, for battles to be fought
Each thing you’ve touched along the way, will be a hallowed spot
I’ll hear your voice and I’ll see your smile and though blindly I may grope
The memory of your helping hand will buoy me on with hope
Should you go first and I remain, one thing I’d have you do.
Walk slowly down that long, long path, for soon I’ll follow you
And I’d want to know each step you take that I may walk the same
For someday down that lonely road, you’ll hear me call your name
Beyond the sunset, oh glad reunion
With our dear loved ones, who’ve gone before
In that fair homeland, we’ll know no parting
Beyond the sunset for ever more
Songtekstvertaling
Het zwoegen van de aarde eindigde, Oh glorieuze dawning
Voorbij de zonsondergang als de dag voorbij is
Als jij eerst gaat en ik alleen de weg bewandel
Ik leef in memory ' s garden lieve met gelukkige dagen die we hebben gekend
In de lente kijk ik naar rozen rood, als de lila blauw vervaagt
En in de vroege herfst als bruine bladeren vallen, zal ik een glimp van je opvangen.
Als jij eerst gaat en ik blijf, om af te ronden met de rol
Geen verlengde schaduwen zullen naar binnen sluipen om dit leven drol te laten lijken.
We hebben zoveel geluk gekend, en we hebben onze Beker van vreugde gehad.
Maar het geheugen is een geschenk van God dat de dood niet kan vernietigen.
Als jij als eerste gaat en ik blijf, voor gevechten om te vechten
Alles wat je onderweg hebt aangeraakt, zal een heilige plek zijn.
Ik zal je stem horen en Ik zal je glimlach zien en hoewel ik blindelings kan betasten
De herinnering aan je helpende hand zal me hoop geven.
Als jij eerst gaat en ik blijf, dan laat ik je één ding doen.
Loop langzaam dat lange pad af, want binnenkort zal ik je volgen.
En ik zou willen weten elke stap die je neemt zodat ik hetzelfde kan lopen
Want op een dag op die eenzame weg, zul je me je naam horen roepen
Na de zonsondergang, Oh blij Reünie
Met onze dierbaren, die eerder zijn gegaan
In dat eerlijke thuisland, zullen we geen afscheid weten.
Voorbij de zonsondergang voor altijd meer