Beyond The Embrace — ...Of Every Strain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "...Of Every Strain" van Beyond The Embrace.
Songteksten
Why can’t I feel the life that I breathe?
Why am I so consumed?
Despair the face of every strain my thoughts are weak and torn
Reap what you have sewn
The flame that burns my heart is blown
I wear a face that hides my pain amidst my world of anger
How much longer can I remain, behind this mask of the damned
As I walk along this bacchanal of sin
It allows the darkness of my soul to fester within
Reap what you have sewn
My faith in life is gone
This world prepares a feverfeast that feeds the beast
Governed by the wayward souls of forgotten worlds
My world prepares a feverveast that feeds the beast
Spoken by the wayward souls, their forgotten words
I bide my time awaiting one final chance to reflect on the past
Of this disease I call my life
As I walk along this bacchanal of sin
It allows the darkness of my soul to fester within
Reap what you have sewn, my faith in life is gone
This world prepares a feverfeast that feeds the beast
Governed by the wayward souls of forgotten worlds
My world prepares a feverveast that feeds the beast
Spoken by the wayward souls, their forgotten words.
Songtekstvertaling
Waarom kan ik het leven niet voelen dat ik adem?
Waarom ben ik zo verteerd?
Wanhoop het gezicht van elke stam mijn gedachten zijn zwak en verscheurd
Oogst wat je hebt genaaid
De vlam die mijn hart brandt, wordt opgeblazen.
Ik draag een gezicht dat mijn pijn verbergt temidden van mijn wereld van woede.
Hoe lang kan ik nog achter dit masker van de verdoemden blijven?
Als ik langs dit bacchanaal van de zonde loop
Het staat de duisternis van mijn ziel toe om binnenin te etteren.
Oogst wat je hebt genaaid
Mijn geloof in het leven is weg.
Deze wereld bereidt een koortsfeest voor dat het beest voedt.
Geregeerd door de eigenzinnige zielen van vergeten werelden
Mijn wereld bereidt een koortst voor die het beest voedt.
Gesproken door de eigenzinnige zielen, hun vergeten woorden
Ik wacht mijn tijd af op een laatste kans om na te denken over het verleden.
Van deze ziekte noem ik mijn leven
Als ik langs dit bacchanaal van de zonde loop
Het staat de duisternis van mijn ziel toe om binnenin te etteren.
Oogst wat je hebt genaaid, mijn geloof in het leven is weg.
Deze wereld bereidt een koortsfeest voor dat het beest voedt.
Geregeerd door de eigenzinnige zielen van vergeten werelden
Mijn wereld bereidt een koortst voor die het beest voedt.
Gesproken door de eigenzinnige zielen, hun vergeten woorden.