Between The Buried & Me — (B) The Decade Of Statues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "(B) The Decade Of Statues" van Between The Buried & Me.
Songteksten
I will just keep waiting…
you will just keep waiting.
(Change for the worst)
Obsession. Obsessive. Obsessed. Abscess.
Rip out my fucking eyes. I can’t watch you grow into this.
I can’t watch the young turn to all of this. Their eyes left wide…
night goggles instead of sleep.
(Change for the best)
Live life… you have all helped me break from this…
the few times relaxation steps in bringing me a peaceful place.
It’s a must these days, for the colors are fading.
Enclosed in a space of soothing sounds. Waking in my own movie…
the fly by with no remembrance. Constant rushing…
the waves have pushed me to where I need to be.
Sunlight drenched on my skin…
only the sounds of what my mind wants to hear. Block out the rush hour…
block out the tired herds…
on the shaded side it’s starting to affect the process of your reading eyes.
An aggressive need for a hostile voice is creeping away…
this block happens every year…
and like I said before the color keeps fading.
I couldn’t trade this for anything in the world…
and all of you are the reason. It’s been a while since we’ve
written each other and hopefully this will comfort you.
Cause like most of my kind, I won’t take it all for granted.
I will just keep waiting… you will just keep waiting.
Songtekstvertaling
Ik blijf gewoon wachten.…
je blijft gewoon wachten.
(Verandering in het ergste)
Obsessie. Dwangmatig. Obsederen. Abces.
Ruk m ' n ogen eruit. Ik kan je hier niet in zien opgroeien.
Ik kan niet toekijken hoe de jongeren zich tot dit alles keren. Hun ogen wijd open…
nachtbril in plaats van slaap.
(Change for the best)
Leef het leven ... jullie hebben me allemaal geholpen hier uit te breken.…
de paar keer ontspanning brengt me een rustige plek.
Het is tegenwoordig een must, want de kleuren vervagen.
Ingesloten in een ruimte van rustgevende geluiden. Wakker worden in mijn eigen film…
de vlucht zonder herinnering. Constant haasten…
de golven hebben me naar waar ik moet zijn geduwd.
Zonlicht doordrenkt op mijn huid…
alleen de geluiden van wat mijn geest wil horen. Blokkeer het spitsuur…
blokkeer de vermoeide kuddes.…
aan de schaduwzijde begint het het proces van je leesogen te beïnvloeden.
Een agressieve behoefte aan een vijandige stem sluipt weg.…
dit blok gebeurt elk jaar.…
en zoals ik al zei, de kleur blijft vervagen.
Ik kon dit voor niets in de wereld ruilen.…
en jullie zijn allemaal de reden. Het is al een tijdje geleden dat we
ze hebben elkaar geschreven en hopelijk zal dit je troosten.
Want zoals de meeste van mijn soort, neem ik het niet allemaal voor lief.
Ik blijf gewoon wachten... jij blijft gewoon wachten.