Bethlehem — Dead White Marten songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dead White Marten" van Bethlehem.
Songteksten
Possibly, unexpected**
Allowing a Scorpion that
Of what we still don’t know
And let it fall in sculptured blood
By the Swing of his scrotum
The Putatives Grade your pre-judging swoon
Overflowing bashfully to the view of a Shaved God
In the brutal Darkness of an abandoned Horse eye
A second Scissor obtains admission
Over fivefolds of sorrow
And it wasn’t just the Chaos
Knitted like clothes
Then when a flaming creature did it In the self-chosen dances of death
And the Darker ones lead
The Seraphs who hurriedly chase the sounds
To Keep back the thoughts of Bursting
A pissed Eel,
Whose effigy steps over the edge of the Abyss
No Flames reach me And no one is already there
Where my death Discords with
An Enslaved toy base
No Nail Shadows tears through the stillness
Of my submissive return home
Yet, only to Directly sit itself on a shorter sword belt
Over the consumed shame of my darken ardor
Death Believes negligence instigates with vehemence
Across the pale ashes that broods a ready to fry Love
And the once straight beam is now bent
And strapped to the wick no more.
Songtekstvertaling
Mogelijk, onverwacht**
Waardoor een Schorpioen dat
Van wat we nog niet weten
En laat het vallen in gebeeldhouwd bloed
Bij de zwaai van zijn scrotum.
De Putatives rangeren je voor-jurering zwijnenstal.
Overstromen naar het uitzicht van een geschoren God
In de brute duisternis van een verlaten Paardenoog
Een tweede Schaar krijgt toegang
Meer dan vijf verdedigers van verdriet
En het was niet alleen de Chaos
Gebreide als kleding
Toen een vlammend schepsel het deed In de zelf gekozen dansen van de dood
En de donkere leiden
De Seraphs die haastig de geluiden achtervolgen
Om de gedachten van barsten terug te houden
Een boze aal,
Wiens beeltenis over de rand van de afgrond stapt
Geen vlammen bereiken Me en niemand is er al.
Waar mijn dood mee in conflict komt
Een speelgoedbasis in slavernij
Geen Spijkerschaduw scheurt door de stilte
Van mijn onderdanige terugkeer naar huis.
Maar alleen om direct op een kortere zwaardgordel te zitten.
Over de verteerde schaamte van mijn duistere ardor
De dood gelooft dat nalatigheid met geweld aanzet
Over de bleke as die broedt een klaar om liefde te bakken
En de eens rechte balk is nu gebogen
En niet meer vastgebonden aan de lont.