Beth Nielsen Chapman — Years songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Years" van Beth Nielsen Chapman.
Songteksten
I went home for Christmas
To the house that I grew up in Going back was something after all these years
I drove down Monterey Street
And felt a little sadness
When I turned left on Laurel and the house appeared
And I snuck up to that rocking chair
Where the winter sunlight slanted on the screened-in porch
And I stared out past the shade tree
That my laughing daddy planted on the day that I was born
And I let time go by so slow
And I made every moment last
And I thought about years
How they take so long
And they go so fast
Across the street the Randol’s oldest daughter must have come home
Her two boys built a snowman by the backyard swings
I thought of old man Randol
And his Christmas decorations
And how he used to leave them up 'til early spring
And I thought of all the summers
That I paced that porch and swore I’d die of boredom there
And I thought of what I’d give to feel another summer linger
Where a day feels like a year
Then the door flew open, and my mother’s voice was laughing
As she called back to my daddy, «Come and look who’s here!»
And I thought about years
Songtekstvertaling
Ik ben met kerst naar huis gegaan.
Naar het huis waar ik opgroeide was iets na al die jaren.
Ik reed door Monterey Street.
En voelde een beetje verdriet
Toen ik naar links ging bij Laurel en het huis verscheen
En ik sloop naar die schommelstoel
Waar de winterzon glansde op de afgeschermde veranda
En ik staarde voorbij de schaduw boom
Dat mijn lachende vader geplant heeft op de dag dat ik geboren werd
En ik liet de tijd zo langzaam voorbij gaan
En ik maakte elk moment Het Laatste
En ik dacht aan jaren
Hoe het zo lang duurt.
En ze gaan zo snel
Aan de overkant moet de oudste dochter van Randol thuisgekomen zijn.
Haar twee jongens bouwden een sneeuwman bij de schommels.
Ik dacht aan ouwe Randol.
En zijn kerstversieringen
En hoe hij ze liet staan tot de vroege lente.
En ik dacht aan alle zomers
Dat ik op die veranda zwoer dat ik daar zou sterven van verveling.
En ik dacht aan wat ik zou geven om nog een zomer te voelen.
Waar een dag voelt als een jaar
Toen vloog de deur open en mijn moeders stem lachte.
Toen ze terug riep naar mijn Vader, " kom en kijk wie er is!»
En ik dacht aan jaren