Beth Crowley — Seventeen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Seventeen" van Beth Crowley.
Songteksten
I can go for days, even months
without thinking of you, not even once
then like a wave you come crashing into my dreams
I’m sitting with you in your beat up car
laughing and looking up at the stars
a shadow falls over your face as you turn to me You say I won’t be happy til I give you the world
Don’t you know you’ll always be my girl
and I wake up with your words echoing through my head
Are you thinking of me where you are now?
Are you happy with how your life’s turning out?
I know we were kids back then
but it’s not fair to downplay it Too many years have since gone by to confess what’s been haunting me all of this time
That a part of me is seventeen
and still in love with you
I leave my eyes closed so I can keep
slow dancing with your memory
But the image that once burned brightly starts to fade
I know I romanticize all that we were
at the end of the day you and I didn’t work
Yet so much of who I am I owe to you
If I knew back then what I know now
Could have foretold the end somehow
I still don’t think I would change a thing
about how I felt at seventeen
Songtekstvertaling
Ik kan dagen, zelfs maanden gaan.
zonder aan jou te denken, zelfs niet één keer.
dan kom je als een golf in mijn dromen.
Ik zit bij je in je in elkaar geslagen auto.
lachen en naar de sterren kijken
een schaduw valt over je gezicht als je je tot mij wendt je zegt dat ik niet gelukkig zal zijn totdat ik je de wereld geef
Weet je niet dat je altijd mijn meisje zult zijn?
en ik word wakker met jouw woorden die door mijn hoofd echoën
Denk je aan mij waar je nu bent?
Ben je blij met hoe je leven afloopt?
Ik weet dat we toen kinderen waren.
maar het is niet eerlijk om het te bagatelliseren. het is al te lang geleden om te bekennen wat me al die tijd achtervolgt.
Dat een deel van mij zeventien is.
en nog steeds verliefd op jou
Ik laat mijn ogen dicht zodat ik kan houden
slow dancing with your memory
Maar het beeld dat eens helder brandde begint te vervagen
Ik weet dat ik alles romantiseer wat we waren.
aan het eind van de dag hebben jij en ik niet gewerkt.
Maar zoveel van wie ik ben, ben ik je verschuldigd.
Als ik toen wist wat ik nu weet
Had het einde kunnen voorspellen.
Ik denk nog steeds dat ik niets zou veranderen.
over hoe ik me voelde toen ik 17 was.