Berthe Sylva — Viens maman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Viens maman" van Berthe Sylva.
Songteksten
C'était une fille une fleur du faubourg
qui comme d’autres s'était mise à boire
pour oublier quelque chagrin d’amour
c’est des gueux l'éternelle histoire
courant les rues son p’tit gosse un batard
chaque soir la retrouvant grise
au bar du coin titubant l’oeil hagard
tout échevelée et clamant des bêtises
sans comprendre alors le gamin
lui disait en pressant la main
Viens, maman
ils t’regardent
ils t’appellent la pocharde
pourquoi donc
ces hommes-là
derrière toi rient comme ça
moi j’veux pas, ma p’tite mère
qu’on te fasse des misères
j’suis pas fort j’suis pas grand
mais tu vois j’te défends
viens, maman
viens, maman
C'était l’hiver il sortait d’l’atelier
près d’un bar il vit une foule
se bousculer et semblant s'égayer
il entend parbleu elle est saoûle
c'était sa mère affalée dans le ruisseau
l’gosse alors bravant tous les rires
les mots railleurs et grossiers des badauds
puis à genoux tendrement s’mit à dire
ces gens-là auraient plus de pitié
s’ils savaient ton triste passé
viens maman
ils t’regardent
ils t’appellent la pocharde
mais toi donc
tu n’dis rien
ton regard semble éteint
comme c’est lâche cette foule
qui piétine une femme saoûle
quand la boue et le sang
souille ses cheveux blancs
pauv’maman
pauv’maman
Songtekstvertaling
Het was een meisje een bloem van de faubourg
die, net als anderen, had gedronken
om wat verdriet te vergeten
het is het eeuwige verhaal van de gueux
de straat op rennen zijn kleine kind een bastaard
elke nacht haar grijs vinden
bij de hoek bar wiebelend met het haggard oog
helemaal verward en schreeuwend om onzin.
zonder begrip dan de jongen
hij zei tegen haar, schudde zijn hand.
Kom op, mam.
ze kijken naar je.
ze noemen je de pochard.
waarom?
deze mannen
achter je lach je zo
Dat wil ik niet, mijn kleine moeder.
laat ons je ellendig maken.
Ik ben niet sterk Ik ben niet groot
maar ik verdedig je.
kom op, mam.
kom op, mam.
Het was winter. hij kwam uit de werkplaats.
in de buurt van een bar woont hij een menigte.
wiebelen en doen alsof je vrolijk bent
hij hoort bij blue dat ze dronken is.
het was zijn moeder die in de Beek Slide.
de jongen trotseert dan al het gelach
de spottende en onbeschofte woorden van de badauds
op zijn knieën begon teder te zeggen:
deze mensen zouden meer medelijden hebben.
als ze je trieste verleden kenden.
kom op, mam.
ze kijken naar je.
ze noemen je de pochard.
maar jij wel.
je zegt niets.
je blik lijkt afwezig.
hoe los deze menigte is
een dronken vrouw vertrappen
als modder en bloed
bezoedelt haar witte haar
arme moeder.
arme moeder.