Bernard Lavilliers — Saint-Etienne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Saint-Etienne" van Bernard Lavilliers.
Songteksten
On n’est pas d’un pays mais on est d’une ville
Où la rue artérielle limite le décor
Les cheminées d’usines hululent à la mort
La lampe du gardien rigole de mon style
La misère écrasant son mégot sur mon coeur
A laissé dans mon sang la trace indélébile
Qui a le même son et la même couleur
Que la suie du crassier du charbon inutile
Les forges de l'étampe ont pilonnés les mots
J’ai limé de mes mains le creux des évidences
Les mots calaminés crachent des haut-fourneaux
Mes yeux d’acier trempé inventent le silence
Je me saoule à New-York et me bats à Paris
Je balance à Rio et ris à Montréal
Mais c’est quand même ici que poussa tout petit
Cette fleur de grisou à tige de métal
On n’est pas d’un pays mais on est d’une ville
Où la rue artérielle limite le décor
Les cheminées d’usines hululent à la mort
La lampe du gardien rigole de mon style
Songtekstvertaling
We komen niet uit een land, maar uit een stad.
Waar arterial street het decor begrenst
Fabrieksschoorstenen
The Guardian lamp lacht om mijn stijl
Misery verplettert haar kont op mijn hart
Laat in mijn bloed het onuitwisbare spoor achter
Dat heeft hetzelfde geluid en kleur
Dat roet van de kolenkrasser nutteloos
De smeden van het stampen sloegen op de woorden
Ik heb met mijn handen de holte van bewijs ingediend.
De woorden spuwen uit de hoogovens.
Mijn geharde stalen ogen verzinnen stilte.
Ik word dronken in New York en ik vecht in Parijs.
Ik zwaai in Rio en lach in Montreal
Maar het is nog steeds hier dat klein duwde
Deze metalen steel mijngasbloem
We komen niet uit een land, maar uit een stad.
Waar arterial street het decor begrenst
Fabrieksschoorstenen
The Guardian lamp lacht om mijn stijl