Benoît Doremus — Depuis Hier (Deuxième Partie) songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Depuis Hier (Deuxième Partie)" van Benoît Doremus.

Songteksten

Depuis hier ta mère interdit qu’on touche
Aux lumières. Elle a éclairé le couloir, la douche
La cave, les waters, le compteur tourne à fond
C’est éteint dans ta chambre et on peut rien y faire
Depuis hier, je perds les mots et les notions
L’imaginaire en rond, les aiguilles de travers
À chaque sirène au loin j’ai le sang qui s' fige
J' te foutrais au pain sec pour c' que tu m’infliges
Petit Poucet d' la Lune, allô, ici ta mère
J' te parle en pensée mais j' suis très en colère
Passe-nous ce petit coup d' fil anonyme
Qui dirait à peu près quand tout ça se termine
Ton p’tit frère s’est mis dans l’idée qu' t’es à la guerre !
J' sais pas d’où y sort ça ! Est-ce qu’il exagère?
Il a découvert qu’une maman pleure aussi
Depuis hier, à croire que tout l' monde a grandi
Je l’envie, je le plains
Je l’admire, je le crains
Quand je pense qu’il sait tout
Quand je pense qu’il ne sait rien
Moi, j’ai dormi un peu, j’espère que toi aussi
Et sous un toit. Je crois qu’il a pas plu, si?
J' te vois bien dans l'étui d' ta guitare acoustique
Elle, t’as qu'à la cramer, ça chassera les moustiques
À ton âge, je croyais qu' j’aurais jamais mon âge
J'étais le roi du monde et même des alentours
On fonce en dos crawlé sans savoir où on nage
J’ai bouffé du sable, on dirait qu' c’est ton tour
J’ai recompté mon fric, rien n’a disparu
T’as mis quoi, dis-moi tout, dans l' sac que tu traînes?
Un couteau, des bouquins? T’es plus con qu' j’aurais cru
J’suis pas riche mais l' pognon, c’est c' qu’y fallait qu' tu prennes
Petit Poucet lointain, sache qu’on n’a rien éteint
La maison n’est pas grande, mais elle se voit de loin
Y aura pas de question si t’es là à midi
Mais je promets plus rien si t’es là que mardi
Je répertorie tes fréquentations mauvaises
Et c' qu’on aurait mal fait. Y a tellement d’hypothèses !
Petit Poucet vengeur, mais qu’est-ce qu’on a pu dire?
Ta maman voit l’horreur des scénarios les pires
Et toi, tu vois plus loin qu' le bout d' ton nez
Et y a pas d’horizon, cette rivière n’a qu’une rive
Et puis c’est si profond qu’y faut pas s'étonner
Que tout l' monde en meure, et que les psys en vivent
Je te parle du haut des années qui s’empilent
Et font que, dans tes yeux, j’ai l’air à moitié folle
Mais rame encore un peu, tu vas trouver ton île
Petit Poucet perdu, à chacun sa boussole
Quand tu l’auras fini, ton petit tour du monde
On ne pensera plus aux effets ni aux causes
On ne cherchera pas de vérité profonde
Tout est grave et normal, c’est dans l’ordre des choses
(Merci à Mathilde53 pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Sinds gisteren verbood je moeder ons om aan te raken.
Naar het licht. Ze stak de gang aan, de douche.
De kelder, het water, de meter draait
Het staat uit in je kamer en we kunnen er niets aan doen.
Sinds gisteren verlies ik woorden en ideeën.
Het denkbeeldige in cirkels, de naalden in cirkels
Met elke sirene in de verte heb ik het bloed dat bevriest.
Ik zou je neuken met droog brood, zodat je me kon toebrengen.
Kleine duim van de maan, Hallo, dit is je moeder.
Ik praat met je in gedachten, maar ik ben erg boos.
Geef ons dit kleine anonieme telefoontje.
Wie zou zeggen over wanneer het allemaal eindigt
Je broertje dacht dat je in oorlog was.
Ik weet niet waar dat vandaan komt ! Overdrijft hij?
Hij kwam erachter dat een moeder ook huilt.
Sinds gisteren, om te geloven dat iedereen is gegroeid
Ik benijd hem, ik rouw om hem.
Ik bewonder hem, Ik vrees hem.
Als ik denk dat hij alles weet
Als ik denk dat hij niets weet
Ik heb een beetje geslapen, ik hoop dat jij dat ook bent.
En onder een dak. Ik denk niet dat het regende, of wel?
Ik kan je zien in het geval van je akoestische gitaar.
Ze, verbrand het gewoon, het zal jagen op muggen
Op jouw leeftijd dacht ik dat ik nooit zo oud zou zijn als ik.
Ik was de koning van de wereld en zelfs de omgeving.
We rennen op gekropen ruggen zonder te weten waar we zwemmen
Ik heb wat zand gegeten, het lijkt erop dat het jouw beurt is.
Ik telde mijn geld, niets verdween.
Wat heb je in je tas gestopt, me alles verteld?
Een mes, boeken? Je bent dommer dan ik dacht.
Ik ben niet rijk, maar het geld is wat je moest nemen.
Kleine duim, weet dat we niets uitgezet hebben
Het huis is niet groot, maar het is van ver te zien.
Er zal geen twijfel zijn of je hier om 12 uur bent.
Maar ik beloof niets meer als je hier bent tot dinsdag.
Ik geef je slechte dates op.
En het zou verkeerd zijn geweest. Er zijn zoveel veronderstellingen !
Beetje wraakzuchtige duim, maar wat konden we zeggen?
Je moeder ziet de verschrikkingen van de ergste scenario ' s.
En je ziet verder dan de punt van je neus
En er is geen horizon, deze rivier heeft maar één kust
En dan is het zo diep dat je niet verrast moet zijn.
Laat iedereen eraan sterven en laat psychiaters ervan leven.
Ik heb het over de top van de jaren die zich opstapelen
En maak, in je ogen, dat ik er half gek uitzie
Maar als je nog wat meer roeit, zul je je eiland vinden.
Kleine verloren duim, voor elk zijn kompas
Als je klaar bent, je kleine wereldtournee
We zullen niet langer nadenken over de effecten of de oorzaken
We zullen geen diepe waarheid zoeken.
Alles is serieus en normaal, het is in de volgorde van de dingen
(Dank aan Mathilde53 voor deze woorden)