Benoît Doremus — 17 Ans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "17 Ans" van Benoît Doremus.
Songteksten
J’lui dis, eh j’suis en retard
Elle dit rien, elle se rapproche
Elle me roule une vraie paloche
Bon, j’suis d’accord pour être un peu en retard
Je cavale en philo, table sacrée
Près de la fenêtre
Je les laisse cogiter
Sur l'être et le non-être
Mon saule pleureur en face
Me souffle un air de chlorophyle
Nous aura fallu tout mars
Et la moitié d’avril
Pour qu’elle m’embrasse et pour
Qu’il est une chouette ombre dans la cour
Mon pote arrête toi de chialer
On passe à l’heure d'été
J’ai 17 Ans, cette fille ché pas si elle devient
Ma cinquantième gonzesse ou mon quatrième frangin
J’ai 17 Ans, j’ai son prénom sur l’avant bras
Au Bic en attendant de faire ça au compas
J’ai 17 Ans, elle aussi
Mais dans un an Nos mains dans les futals
C’est sexpérimental
Le septième ciel
On est adepte potentiel
Faut pas qu’j’lui dise que j’y pense
Elle va se dire «Il y pense "
J’ai 17 Ans, ma guitare et mon
Félin sur les genoux
Sont les seuls à l’admettre
Je s’rai chanteur peut-être
Sujet, «le temps est-il en nous
Ou en dehors de nous»
Il rend les copies, Dorémus 5
Y en faut bien un qui trinque
Mais j’ai compris en outre
A quel point on a rien le temps de foutre
Et que s’il est en nous
Il fout le camp de partout
J’ai 17 Ans, j’me souviens de toutes mes cuites
J’ai 17 Ans, les autres flippent tous pour la suite
Que je vous dises moi la vie m’aura pas par surprise
Je serai jamais à regarder ma jeunesse envolée
Je peux pas faire un seul pas
Sans faire un calembour
Il arrive encore qu’un prof
Me jette hors de son cours
J’ai 17 Ans
Et j’aime un peu trop les fous rires
Peut-être parce que je suis gosse
Dans tous mes souvenirs
N’empêche, n’empêche que des larmes me coulent des coins de chaque oeil
Quand la solitude vient faire ses griffes sur ma grande gueule
Seul à seul avec moi
J’ai un stylo au bout des doigts
J'écris et je voudrais que ca s’arrête jamais
Le temps est dans les fous rires
Sous les saules pleureurs et contre les fenêtres
J’serai écrivain, peut être
17 Ans, tu parles
J’ai tous les âges en même temps
T’as cru que j’allais te raconter
Quoi? Ma scolarité?
Mais moi je parlais d'éternité
A 18 ans
Elle m’aura quitté
A 18 ans
Elle m’aura quitté
Songtekstvertaling
Ik zeg hem dat ik te laat ben.
Ze zegt niets, ze komt dichterbij.
Ze rolt me een echte stok
Oké, ik ga akkoord om een beetje laat te zijn.
Ik rijd in philo, heilige tafel
Bij het raam
Ik liet ze cogiter
Over zijn en niet zijn
Mijn treurwilg voor
Ademt een lucht van chlorofyl
Het kostte ons allemaal maart
En midden April
Voor haar om mij te kussen en voor
Dat hij een uil schaduw in de tuin is
Kerel, stop met schreeuwen.
Het is zomer.
Ik ben 17 jaar oud, dit meisje ché niet als ze krijgt
Mijn vijftigste kuiken of mijn vierde broer
Ik ben 17, Ik heb zijn voornaam op mijn onderarm.
Bij de Bic wachtend om dit te doen met het kompas
Ik ben ook 17.
Maar over een jaar hebben we onze handen in de toekomst.
Het is sexperimental
De zevende hemel
We zijn potentiële volgers.
Ik hoef haar niet te vertellen dat ik erover nadenk.
Ze zal zeggen: "hij denkt erover na. "
Ik ben 17 jaar oud, mijn gitaar en mijn
Kat op de knieën
Zijn de enigen die het toegeven
Ik kan zangeres worden.
Onderwerp, " is tijd in ons
Of buiten ons»
Het maakt kopieën, Doremus 5
Er is een goede nodig om te drinken.
Maar ik begreep verder
Hoeveel we hebben geen tijd om te komen
En wat als het in ons zit?
Hij ontsnapt overal aan.
Ik ben 17, Ik herinner me al mijn kookkunsten.
Ik ben 17 jaar oud, de anderen flippen allemaal voor het vervolg.
Dat ik je vertel dat het leven me niet zal verbazen
Ik zal nooit mijn jeugd zien wegvliegen.
Ik kan geen stap zetten.
Zonder te slapen
Het gebeurt nog steeds dat een leraar
Hij gooit me uit zijn klas.
Ik ben 17 jaar oud.
En ik hou van gek lachen een beetje te veel
Misschien omdat ik een kind ben.
In al mijn herinneringen
Toch stromen er nog steeds tranen uit de hoeken van elk oog.
Als eenzaamheid komt om zijn klauwen aan mijn grote mond te maken
Alleen naar alleen met mij
Ik heb een pen binnen handbereik.
Ik schrijf en ik wou dat het nooit gestopt was.
De tijd staat op het spel.
Onder de huilende wilgen en tegen de ramen
Ik word schrijver, misschien.
17, Je praat
Ik heb alle leeftijden op hetzelfde moment
Je dacht dat ik het je zou vertellen.
Wat? Mijn opleiding?
Maar ik had het over de eeuwigheid.
Op 18
Ze heeft me verlaten.
Op 18
Ze heeft me verlaten.