Benighted — Les morsures du cerbère songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les morsures du cerbère" van Benighted.
Songteksten
Distorsion de realite
Assis devant l’epigramme ou germent les visions de barbeles
Pilonnant tes ardeurs
Je souille les bancs miteux ou jadis tu abusais
De ta grace insolente, de feu ecarlate de tes joues,
Sure le sentier ou hurlent les souffles, je traine…
Tes absences me mutilent, ta candeur m’anime
Mes desirs feconds sont si pesants
Eradique ce peril barbare, qu’il cesse
Tel un parasite imposteur, je m’eternise
Afin de plonger et me desalterer
Dans un creux d’epiderme soyeux aux relents subtils
Les charmeurs de serpents
Quand viendra le solstice je deviendrai ton maitre
Dans le penombre des brumes, le chaos des tenebres
J’enroulerai ton corps dans un cocon de soie
Je fuirai la rumeur, etoufferai l’echo
Il n’y aura que la peur
Sur les traces de lutte, d’autres cellules jailliront
Les larmes brulantes rampant sur mon visage
Les morsures du cerbere
Que l’embryon meure
Dans cet enclos de ville morne
Ou jaillissent les fleurs fecondes
Le vent m’interpelle, me guide et me soumet a toi, pauvre larve
La ou tu echoues, je m’eleve de discordance
Je me fonds dans les pores
Pietinant les rudesses
Les moiteurs acides temoignent,
Trahissent tes pulsions
La lueur monochrome de ton regard trouble
Mutille mon pardon, attise le cerbere
Conjure le sang qui enivrera le gout de ta trahison
L’arrivee du gardien sur le trone
Songtekstvertaling
Vervorming van de werkelijkheid
Zitten voor het epigram of ontkiemen de visioenen van barbeles
Ik beukte je hart.
Ik bezoedel de Smerige banken of jij misbruikte ze.
Van uw Brutale genade, het vurige scharlaken van uw wangen,
Zeker het pad of huil de ademhalingen, ik rijd…
Uw afwezigheid verminkt me, uw openhartigheid bezielt me
Mijn vruchtbare verlangens zijn zo zwaar
Vernietig dit barbaarse gevaar, laat het ophouden.
Als een bedrieglijke parasiet, ben ik voor altijd
Om te duiken en mij te ontzilten
In een hol van zijdeachtige opperhuid met subtiele hints
De slangenbezweerders
Als de zonnewende komt, word ik je meester.
In de penumbra van mist, de chaos van de duisternis
Ik wikkel je lichaam in een cocon van zijde.
Ik zal het gerucht ontvluchten, de echo verstikken
Er zal alleen angst zijn.
Op de sporen van de strijd, zullen andere cellen ontstaan
Brandende tranen kruipen over mijn hele gezicht
Beten van Cerberus
Dat het embryo sterft
In deze sombere stad.
Waar komen vruchtbare bloemen vandaan?
De wind roept me, leidt me en onderwerpt me aan jou, arme larve.
Waar jij faalt, kom ik uit onenigheid.
Ik val niet op in de poriën.
De grofheid aaien
Zuurdrukken,
Verraad je impulsen
De monochrome gloed van je vervloekte blik
Vermink mijn vergiffenis, steek het hert aan
Roep het bloed op dat de smaak van je verraad zal vergiftigen.
De komst van de wachter op de troon