Benighted — Blindfolded Centuries songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blindfolded Centuries" van Benighted.
Songteksten
The awakening is brutal and the strange places around me And both quiet and distressing
The urge to womit is back
In my inside world I think I’ve crossed the line
Swear and tears run on my skin
I feel the same pain again.
The ashes of my past life still burn
And cycle of my being is back in a new beggining
The first fruits of a second childhood which is more obscure and twisted
How could I forgive?
Ho could I forget?
During my soul crossed
Blindfolded centuries
The pathetic reflection of all I was frightened to be Appears to me with unbearable brutality
This morning looks like the others
And I feel dizzy in front of the immobility of my existence
I’ve seen my equals cross the blindfolded centuries
And fall around me Each time born in a different dimension
My own sick representations
Which perhaps only exist through me But today begins my new life
In this pure white room
I can’t move, the chains are back
To tell me that my torments are not over
I can just look at this new birth, powerless
The first breath’s so painful
Blindfolded centuries
The pathetic reflection of all I was frightened to be Appears to me with unbearable brutality
All that i believed being a part of me in this entity
Is just afucking illusion
Songtekstvertaling
De ontwaking is wreed en de vreemde plaatsen om me heen en zowel rustig en verontrustend
De drang naar vrouwen is terug.
In mijn innerlijke wereld denk ik dat ik te ver ben gegaan.
Vloeken en tranen rennen op mijn huid
Ik voel weer dezelfde pijn.
De as van mijn vorige leven brandt nog steeds.
En de cyclus van mijn wezen is terug in een nieuw verwekken
De eerste vruchten van een tweede kindertijd die obscuur en verdraaid is
Hoe kan ik vergeven?
Kan ik het vergeten?
Tijdens mijn ziel gekruist
Geblinddoekte eeuwen
De zielige weerspiegeling van alles wat ik bang was om te zijn verschijnt voor mij met ondraaglijke brutaliteit.
Vanmorgen lijkt het op de anderen.
En ik voel me duizelig bij de onbeweeglijkheid van mijn bestaan.
Ik heb mijn gelijken de geblinddoekte eeuwen zien kruisen.
En om me heen vallen elke keer geboren in een andere dimensie
Mijn eigen zieke voorstellingen
Die misschien alleen door mij bestaan maar vandaag begint mijn nieuwe leven
In deze pure witte kamer
Ik kan me niet bewegen, de kettingen zijn terug.
Om me te vertellen dat mijn kwellingen nog niet voorbij zijn.
Ik kan gewoon kijken naar deze nieuwe geboorte, machteloos
De eerste adem is zo pijnlijk.
Geblinddoekte eeuwen
De zielige weerspiegeling van alles wat ik bang was om te zijn verschijnt voor mij met ondraaglijke brutaliteit.
Alles waarvan ik geloofde dat het een deel van mij was in deze entiteit
Is gewoon een illusie.