Ben Folds — Fred Jones, Pt. 2 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fred Jones, Pt. 2" van Ben Folds.
Songteksten
Fred sits alone at his desk in the dark,
there’s an awkward young shadow who waits in the hall.
Yeah, he’s cleared all his things and he’s put them in boxes;
things that remind him that life has been good.
Twenty-five years, he’s worked at the paper,
the man’s here to take him downstairs;
and «I'm sorry, Mr. Jones, it’s time»
There was no party, and there were no songs,
'cause today’s just a day like the day that he started,
and no one is left here who knows his first name,
and life barrels on like a runaway train
where the passengers change, but they don’t change anything
you get off someone else can get on and «I'm sorry, Mr. Jones, it’s time»
Street light shines through the shades,
casting lines on the floor, and lines on his face
he reflects on the day.
Fred gets his paints out and goes to the basement
projecting some slides
onto a plain white canvas
and traces it, fills in the spaces.
He turns off the slides, and it doesn’t look right.
Yeah, and all of these bastards have taken his place,
he’s forgotten but not yet gone.
and «I'm sorry, Mr. Jones…
and «I'm sorry, Mr. Jones…
and «I'm sorry, Mr. Jones, it’s time»
Songtekstvertaling
Fred zit alleen aan zijn bureau in het donker.,
er wacht een lastige jonge schaduw in de hal.
Ja, Hij heeft al zijn spullen opgeruimd en hij heeft ze in dozen gestopt.;
dingen die hem eraan herinneren dat het leven goed was.
Hij werkt al 25 jaar voor de krant.,
de man is hier om hem naar beneden te brengen.;
en " het spijt me, Mr. Jones, het is tijd»
Er was geen feest en er waren geen liedjes.,
want vandaag is gewoon een dag als de dag dat hij begon,
en er is hier niemand meer die zijn voornaam kent.,
en levens lopen als een trein op hol.
waar de passagiers veranderen, maar ze veranderen niets.
je stapt uit iemand anders kan op en " het spijt me, Mr. Jones, het is tijd»
Straatlicht schijnt door de zonnebril.,
gieten van lijnen op de vloer, en lijnen op zijn gezicht
hij reflecteert op de dag.
Fred haalt zijn verf eruit en gaat naar de kelder.
projecteren van een aantal dia ' s
op een wit doek
en volgt het, vult de ruimtes in.
Hij zet de dia ' s uit en het ziet er niet goed uit.
Ja, en al deze klootzakken hebben zijn plaats ingenomen.,
hij is het vergeten, maar nog niet weg.
en " het spijt me, Mr. Jones…
en " het spijt me, Mr. Jones…
en " het spijt me, Mr. Jones, het is tijd»