Беломорканал — Кресты songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Кресты" van Беломорканал.

Songteksten

Пропускают утром в город мосты.
Тёплый дождь перестань, перестань
Ты будить своим шумом Кресты.
Не тревожь каторжанскую блажь
Роза снится и воля во сне.
Снится дом, снится снова мне мать
Тянет руки больные ко мне.
Крест накрест сложили Кресты
Собрали нас грешных на суд
Утром ранним лягут мосты,
Под конвоем по ним поведут.
Крест накрест сложили Кресты
Схоронив судьбы заживо там,
Развели нам к свободе мосты,
Приковали навечно к крестам.
Одичали без меня сизари,
Воркуют вечно на чердаках.
Тянет жизнь от зари до зари
Бесконечное время в Крестах.
Словно мох здесь сырая постель.
Нету лета здесь вечно зима,
Гробовое молчание стен,
Сводит душу и сердце с ума.
Улетели осенним листком,
Не вернуть счастья прошлые дни,
Нету солнца одна только тень,
В сером чёрные-белые дни.
Завтра снова маманя придёт,
Для страданий построенный двор,
На вопрос: «Кто у вас здесь сидит?»
Она скажет: «Сыночек мой, вор»

Songtekstvertaling

Ze passeren bruggen in de stad in de ochtend.
Warme regen, hou op.
Je maakt de kruizen wakker met je lawaai.
Stoor de grillen van de veroordeelde niet.
Rose droomt en wil in een droom.
Ik droom van thuis, Ik droom weer van mijn moeder
Trek de handen van de zieken naar me toe.
Gekruiste kruisingen
Ze verzamelden ons zondaars voor het oordeel.
Bruggen zullen vroeg in de ochtend worden gelegd,
Zij worden met hen begeleid.
Gekruiste kruisingen
Het lot levend begraven daar.,
Ze bouwden bruggen voor ons naar de Vrijheid,
Voor altijd vastgeketend aan kruizen.
Ren wild zonder mij rotsduiven neergestort,
Ze koken altijd in attics.
Het leven gaat voort van dageraad tot dageraad.
Oneindige tijd in kruisen.
Als mos in een vochtig bed.
Er is hier geen zomer voor altijd winter,
Doodse stilte van de muren,
Het maakt je hart en ziel gek.
Ze vlogen weg als een herfstblad.,
Niet om geluk terug te brengen naar de vorige dagen,
Er is geen zon alleen een schaduw,
In grijze, zwart-witte dagen.
Morgen komt mijn moeder weer.,
Een binnenplaats gebouwd voor lijden,
Op de vraag: "Wie zit hier?"
Zij zegt: "mijn zoon, de dief. »