Беломорканал — Брат-2 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Брат-2" van Беломорканал.
Songteksten
Шел бродяга, склоняя судьбу.
По дороге, закат догоняя,
Дотемна бы добраться ему.
До заимки лесничего дома,
До тепла под горой огоньков,
Да не стать бы ему черной ночкой
Добычей голодных волков.
Шел, спешил мимо леса бродяга,
Папироски пуская дымок,
И послышалось, кто-то окликнул:
«Помоги, Христа ради, браток.»
Под сосною, в крови вся рубаха,
Босой каторжанин лежал
Больные глаза закрывая,
Он хрипел и тихо стонал.
На груди его, пулей пробитой,
Кровь залила кресты куполов.
Брови, губы прикладом разбиты,
На спине раны есть от штыков.
«Помоги мне, браток, ты ж бродяга.
Не прошу на спине я тащить.
Передай письмецо ты мамане,
Дай воды мне пред смертью попить.
Конвой убивал нас штыками,
Чтобы шума не делать в тайге.
Добивали прикладами гады,
И топили убитых в реке.
Плюнул кровью я в рыло паскуде,
Перед ним на колени не встал.
Комиссар из нагана три раза
По груди моей, сука, стрелял.»
Дал бродяга бродяге водицы,
Снял с себя старый в дырах бушлат,
Посмотрел адресок на конверте,
И зажав в кулаке, крикнул: «Брат!!!»
Глаза голыбые застыли
На закат, где огонь в облаках,
И слеза по щеке покатилась,
Растворившись в крови на губах.
Улыбка, залитая болью
Как бы смерти своей был он рад,
И в последнем послышалось вздохе
«Прости, вот и встретились, брат.»
Как скажу я старушке мамане,
Что оставил тебя под сосной,
Успокоилась боль в твоих ранах,
Понесу на руках, братик мой.
Полетим журавлями по небу,
Над великой сибирской тайгой,
Журавли над тайгой не летают,
Но нам можно, мы к маме, домой…
Songtekstvertaling
De zwerver liep, boog zijn lot.
Onderweg, zonsondergang inhalen,
Het zou hem tot het donker hebben gekost.
Naar de hurken van de boswachter thuis,
Tot de hitte onder de berg van licht,
Ja, hij wordt geen zwarte nacht.
Prooi voor hongerige wolven.
Wandelde, haastte zich voorbij de bos slet,
Sigaretten die rook blazen,
En toen riep iemand:
"Help, in godsnaam, broeder."
Onder een dennenboom, overal bloed op mijn shirt. ,
De gevangene lag met blote voeten.
Zieke ogen sluiten,
Hij piepte en kreunde zachtjes.
Op zijn borst, doorboord door een kogel,
Bloed bedekte de kruizen van de koepels.
Wenkbrauwen, lippen, gebroken Kont,
Er zijn wonden op de rug van bajonetten.
"Help me, broeder, je bent een slet.
Vraag me niet om je op mijn rug te dragen.
Geef de brief aan je moeder.,
Geef me water voor ik sterf.
Het konvooi doodde ons met bajonetten.,
Om geen lawaai te maken in de taiga.
Afgewerkt met peuken reptielen,
En verdronk de doden in de rivier.
Ik spuug bloed in de snuit van de schurk.,
Ik knielde niet voor hem.
De Commissaris van de revolver drie keer
Op mijn borst, teef, neergeschoten."
Gaf een zwerver aan een zwerver water,
Ik deed mijn oude erwtenjasje uit met gaten erin.,
Ik heb het adres op de envelop bekeken.,
En hij hield het in zijn vuist en riep: "broeder!!!"
Zijn ogen waren bevroren.
Bij zonsondergang, waar het vuur in de wolken is,
En een scheur rolde over haar wang.,
Opgelost in het bloed op zijn lippen.
Een glimlach gevuld met pijn
Net als de dood was hij blij,
En in de laatste was er een zucht
"Sorry, hier zijn we, broeder."
Hoe vertel ik het oude Maman,
Dat ik je achterliet onder een dennenboom,
De pijn in je wonden is gekalmeerd.,
Ik draag je in m ' n armen, broertje.
Laten we als kraanvogels door de lucht vliegen,
Over de grote Siberische taiga,
Kranen vliegen niet over de taiga,
Maar we kunnen naar huis, naar mijn moeder.…