Beau — Guardians of Their Own Truth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Guardians of Their Own Truth" van Beau.
Songteksten
A gypsy with a heart of gold
Has spent the winter sleeping cold,
Knowing the trinkets that he sold
Are lining out the pockets of the Guardians;
And patient, nailed upon his bed,
Abandoned, cold and left for dead
Is grateful even to be fed
A little from the hands of the
Guardians of their own truth;
Soldiers on their own roads;
Players on their own stages;
And Wonders of the World.
Before them all King Midas stood,
His sandals soaked in gold and blood,
Agreeing as indeed he should
His wealth should see the plates of the Guardians.
And all his wealth — the King’s delight —
Went disappearing in the night,
The day he lost the will to fight
And cast it in the palms of the
Guardians of their own truth;
Soldiers on their own roads;
Players on their own stages;
And Wonders of the World.
The tree is groaning even now,
Left spinning still and wondering how
The sap that climbs to every bough
Is salted for the sake of the Guardians.
But in the end when all is dry,
Not only how but also why
Is whispered with a gentle sigh,
The dust blanketing the eye of the
Guardians of their own truth;
Soldiers on their own roads;
Players on their own stages;
And Wonders of the World.
…Guardians of their own truth.
…Soldiers on their own roads.
…Players on their own stages.
…And Wonders of the World.
Songtekstvertaling
Een zigeuner met een hart van goud
Heeft de winter koud geslapen,
De snuisterijen die hij verkocht.
Ze vullen de zakken van de bewakers.;
En geduldige, vastgespijkerd op zijn bed.,
Verlaten, koud en voor dood achtergelaten
Is dankbaar zelfs te worden gevoed
Een beetje uit de handen van de
Hoeders van hun eigen waarheid;
Soldaten op hun eigen wegen;
Spelers op hun eigen podium;
En wereldwonderen.
Voor hen stond koning Midas,
Zijn sandalen gedrenkt in goud en bloed,
Hij is het er inderdaad mee eens.
Zijn rijkdom zou de borden van de bewakers moeten zien.
En al zijn rijkdom, de lust van de koning — —
Verdween in de nacht,
De dag dat hij de wil verloor om te vechten
En werp het in de palmen van de
Hoeders van hun eigen waarheid;
Soldaten op hun eigen wegen;
Spelers op hun eigen podium;
En wereldwonderen.
De boom kreunt zelfs nu.,
Links draaiend en zich afvragend hoe
Het sap dat naar elke tak klimt
Is gezouten in het belang van de bewakers.
Maar uiteindelijk als alles droog is,
Niet alleen hoe, maar ook waarom
Wordt gefluisterd met een zachte zucht,
Het stof dat het oog van de
Hoeders van hun eigen waarheid;
Soldaten op hun eigen wegen;
Spelers op hun eigen podium;
En wereldwonderen.
... Hoeders van hun eigen waarheid.
Soldaten op hun eigen wegen.
... Spelers op hun eigen podium.
... En wereldwonderen.