Beatriz Luengo — Malgastaste songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Malgastaste" van Beatriz Luengo.
Songteksten
Se perdió la magia de los momentos
y con ella se borró la línea que marca el respeto.
Y ahora fingimos con frases forzadas,
sonrisas gastadas, falsas apariencias.
Hoy al mirarnos a los ojos no sentimos nada.
Porque algo lindo entre los dos se fue muriendo.
Y hoy te convierto en un extraño aquí en mi cuerpo.
Y me quedé vagando en el desierto,
desenterrando sentimientos
Malgastaste mis razones para amarte,
reforzando mis impulsos para odiarte
y en, y en el medio de esta tempestad,
que destroza con su rumbo a cada paso,
todo aquello que un día unieron nuestros lazos
y que ensucia, con su lodo, nuestras manos.
Se dejó hablar al remordimiento
y en el centro de este ego,
la autoestima por los suelos.
Que en reino de los cielos solo están los hombres buenos
y en la tierra los humanos y hoy no vamos a culparnos.
Ni soy sensata, ni tú eres sensato.
Porque algo lindo entre los dos se fue muriendo.
Y hoy te convierto en un extraño aquí en mi cuerpo.
Y me quedé vagando en el desierto,
desenterrando sentimientos
Malgastaste mis razones para amarte,
reforzando mis impulsos para odiarte
y en, y en el medio de esta tempestad,
que destroza con su rumbo a cada paso,
todo aquello que un día unieron nuestros lazos
y que ensucia, con su lodo, nuestras manos.
Perdóname si al decirnos adiós,
no son mis labios quien se pegan a tu boca.
Y son dos tímpanos de hielo en tus mejillas.
Tal vez hubiera sido mejor, para los dos,
una mejor elección
o quizás jamás nunca encontrarnos
Malgastaste mis razones para amarte,
reforzando mis impulsos para odiarte
y en, y en el medio de esta tempestad,
que destroza con su rumbo a cada paso,
todo aquello que un día unieron nuestros lazos
y que ensucia, con su lodo, nuestras manos.
Malgastaste mis razones para amarte…
Y en el medio de esta tempestad…
Songtekstvertaling
Verloor de magie van de momenten
en daarmee werd de lijn die respect markeert gewist.
En nu doen we alsof met geforceerde straffen.,
Versleten glimlach, valse schijn.
Vandaag, als we in onze ogen kijken, voelen we niets.
Omdat er iets aardigs tussen ons is gestorven.
En vandaag maak ik van jou een vreemde hier in mijn lichaam.
En ik zwierf door de woestijn,
gevoelens opgraven
Je hebt mijn redenen verspild om van je te houden.,
mijn impulsen versterken om je te haten
en in, en in het midden van deze storm,
dat vernietigt met zijn koers bij elke stap,
alles wat ooit onze banden verbond
en dat maakt onze handen vuil met de modder.
Laat berouw spreken.
en in het centrum van dit ego,
zelfrespect op de vloer.
Dat in het koninkrijk des hemels alleen goede mensen zijn
en op aarde mensen en vandaag zullen we onszelf niet de schuld geven.
Ik ben niet verstandig, en jij bent niet verstandig.
Omdat er iets aardigs tussen ons is gestorven.
En vandaag maak ik van jou een vreemde hier in mijn lichaam.
En ik zwierf door de woestijn,
gevoelens opgraven
Je hebt mijn redenen verspild om van je te houden.,
mijn impulsen versterken om je te haten
en in, en in het midden van deze storm,
dat vernietigt met zijn koers bij elke stap,
alles wat ooit onze banden verbond
en dat maakt onze handen vuil met de modder.
Vergeef me als ik afscheid neem.,
het zijn niet mijn lippen die aan je mond plakken.
En het zijn twee trommelvliezen van ijs op je wangen.
Misschien was het beter geweest, voor ons allebei.,
een betere keuze
of misschien ontmoeten we elkaar nooit.
Je hebt mijn redenen verspild om van je te houden.,
mijn impulsen versterken om je te haten
en in, en in het midden van deze storm,
dat vernietigt met zijn koers bij elke stap,
alles wat ooit onze banden verbond
en dat maakt onze handen vuil met de modder.
Je hebt mijn redenen verspild om van je te houden.…
En in het midden van deze storm…