Beady Belle — Half-truth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Half-truth" van Beady Belle.
Songteksten
I can’t be worrying, worrying all the time about the truth
I have to worry 'bout the truth that can be lived with
The naked truth is undisguised and barefacedly ruthless
So I pick out the worries I can cope with
I can’t be facing the reality with my eyes skinned
The truth is meant to be refined, not taken raw
So don’t worry me with worries I have chosen to present
From my doorstep, every time I’d come and go
And that is the difference between
Losing your marbles, drinking the salty sea
Or swallowing the fresh water
From the streams
It’s a thin line between turquoise and green
Every moment has a different shade
I color my poor trail with tones in between
Cherishing illusions I made
With one leg in the future and the other in the past
I face the now that I am able to inhale
The truth I choose to speak of is the one I want to last
A partial half-truth, that’s allowing me to fail
And that is the difference between
Losing your marbles, drinking the salty sea
Or swallowing the fresh water
From the streams
It’s a thin line between turquoise and green
Every moment has a different shade
I color my poor trail with tones in between
Cherishing illusions I made
Songtekstvertaling
Ik kan me geen zorgen maken, me de hele tijd zorgen maken over de waarheid.
Ik moet me zorgen maken over de waarheid waar we mee kunnen leven.
De naakte waarheid is onbeslist en meedogenloos.
Dus ik kies de zorgen waar ik mee om kan gaan
Ik kan de realiteit niet onder ogen zien met mijn ogen gevild
De waarheid moet verfijnd worden, niet ruw.
Dus maak je geen zorgen Ik heb gekozen om te presenteren
Van mijn stoep, elke keer als ik kwam en ging
En dat is het verschil tussen
Je verliest je verstand, drinkt de zoute zee
Of het zoet water doorslikken
Uit de stromen
Het is een dunne lijn tussen turkoois en groen.
Elk moment heeft een andere schaduw
Ik Kleur mijn arme pad met tonen er tussenin
Ik koester illusies.
Met het ene been in de toekomst en het andere in het verleden
Ik zie het nu onder ogen dat ik in staat ben om te inhaleren.
De waarheid waar ik voor kies om over te spreken is degene die Ik wil blijven
Een gedeeltelijke halve waarheid, waardoor ik kan falen.
En dat is het verschil tussen
Je verliest je verstand, drinkt de zoute zee
Of het zoet water doorslikken
Uit de stromen
Het is een dunne lijn tussen turkoois en groen.
Elk moment heeft een andere schaduw
Ik Kleur mijn arme pad met tonen er tussenin
Ik koester illusies.