BB Brunes — Confusions Printanières songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Confusions Printanières" van BB Brunes.
Songteksten
Ne pourrait on pas écrire une lois contre les gens
Qui n’en peuvent plus de sourrir contre le sens du vent
Ne pourrait on pas vomir un peu plus décemment
Sur le coeur inaudible des adolescents
Je n’en peux plus de vivre notre anéantissement
Trop blasé des histoires qui ne sonnent jamais vraiment
Je m’en fou mais je me casse
Si tu pleures c’est marrant
Le bonheur sans histoire ça me paraît très chiant
On aimait s'étaler
Cracher contre le vent
Dépouilliés, dépouilliés furent toutes ses dents
Ton amour s’effondrait
Le vent ne m’en voudra pas
D’effacer, d’effacer ce qu’il reste de toi
Mais à force d’y croire
On finirait par vraiment
S’oublier, s’oublier un peu plus calmement
Bien trop comme livré
Mais dedans tes soupirs
Je bois trop, je m’abstient
Mais ne veut pas partir
Ton sourrir, ton sourrir
Mais qui de nous deux prend ça?
je te quitte pour un monde pour mieux pleurer sans ta voix
Je préfère m’isoler
Car au moins moi je pense
Notions de liberté illustrent nos condoléances
On aimait s'étaler
Cracher contre le vent
Cruauté, cruauté me chante calmement
Mon amour s’effondrait
Le vent ne m’en voudra pas
D’effacer, d’effacer ce qu’ils ravivent parfois
Je n’entends plus vraiment
Criés encore et encore
Mon coeur pleurnichant
Quelques ordures, quelques méandres
Quelques ordures, quelques méandre
Excusons nous les guerres
Celles qui ne pardonnent pas
Esquissons nous les fièvres de ma mégalomania
Ecorchons nous les coeurs
Sans attendre le grand froid
Les remords, la douleurs ne seront plus de nos lois
Mais toi, t’as l’air si fière
De crever au combat
Mais toi, t’as l’air si fière
Mais toi, t’as pas l’air comme ça
Songtekstvertaling
Kon niemand een wet tegen mensen schrijven
Die niet meer kan lachen tegen het gevoel van de wind
Kunnen we niet wat meer fatsoenlijk overgeven?
Op het onverstaanbare hart van adolescenten
Ik kan onze vernietiging niet meer leven.
Te afgestompte verhalen die nooit echt klinken
Kan me niet schelen, maar ik ga weg.
Als je huilt, is het Grappig.
Geluk zonder geschiedenis het lijkt me erg saai
We verspreidden ons graag.
Spuug tegen de wind.
Gestript, gestript waren al zijn tanden
Je liefde viel uit elkaar
De wind doet me geen pijn.
Om te wissen, om te wissen wat er van je over is.
Maar door erin te geloven
We zouden echt eindigen
Vergeet jezelf, vergeet jezelf een beetje rustiger
Veel te veel geleverd
Maar in je zucht
Ik drink te veel, ik onthoud me
Maar wil niet weg
Je glimlach, je glimlach
Maar wie van ons neemt dat?
Ik verlaat je voor een betere wereld om te huilen zonder je stem
Ik wil mezelf isoleren.
Omdat ik tenminste denk
Begrip vrijheid illustreert ons medeleven.
We verspreidden ons graag.
Spuug tegen de wind.
Wreedheid, wreedheid zingt me rustig toe.
Mijn liefde viel uit elkaar
De wind doet me geen pijn.
Om te wissen, om te wissen wat ze soms doen herleven
Ik hoor niks meer.
Keer op keer schreeuwen.
Mijn hart huilt
Wat afval, wat meanders
Wat afval, wat gemener
Excuseer ons oorlogen
Die niet vergeven.
Laten we de koorts van mijn grootheidswaanzin schetsen.
Laat ons ons hart horen.
Zonder te wachten op de grote kou
Wroeging, pijn zal niet langer onze wetten zijn
Maar je ziet er zo trots uit.
Om te sterven in de strijd
Maar je ziet er zo trots uit.
Maar zo zie je er niet uit.