БАСТА — Только сегодня songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Только сегодня" van БАСТА.
Songteksten
Втираю в десну заморозку для скул, сажусь в студийное кресло, как на
электрический стул.
Пятые сутки не сплю и в этом есть свой плюс, я тороплюсь закончить последний
блюз.
На стреле из города белых дорог — город Ленина, я буду девять там, седой,
встреть меня,
Терапия за стенкой десятого отделения, салют пропащее поколение Патрика и
Германа.
В поисках причин в нутро в самую глубь, правда срывается с обветренных губ.
Двадцать восемь белых ночей в попытке чувствовать вслух, интересно,
как там Гуф на левом берегу?
Подводные течения размывают грунт, сердце рвется наружу ударами в грудь.
Принимаю новизну как ссанину, чтоб уснуть, и вернуться в ту холодную весну,
извлечь суть.
Иди на встречу себе, как на страшный суд, теряя рассудок за несколько секунд.
Вася, перестань нести этот абсурд, пойми, нужно рискнуть, позже только дуло к
виску.
Сотни обид как навязчивый зуд, смотри, это безумие образует замкнутый круг.
Сам знаешь друг, ты не так крут, как тебе диктует гордыня и те, кто от тебя
чего-то ждут.
Открытость открывает тетрадь, так и не смог сомкнуть глаз до самого утра.
Волей исцарапаны стены палат, брат, харе делить себя напополам, запомни.
Здесь без понту уповать на талант, смерть капает ямы не жалея лопат.
Сколько тебе нужно еще хапануть дерьма? Это не игра, финал один: кладбище,
больница, тюрьма.
Две тысячи третий, еще живой Диман, перед глазами минувшая колумбийская зима.
Двадцать восемь дней и я делаю шаг, в этот новый мир, этот новый мир.
Припев:
Иди тихо среди шума и суеты, мимо домов по мостовым, не заводись.
Братка остынь, набери немного воздуха и отпусти…
Иди тихо среди шума и суеты, мимо домов по мостовым, не заводись.
Братка остынь, набери немного воздуха и отпусти…
Мама, мне страшно. Что я сделал такого? Почему так срывает башню?
Я где-то под Ростовом.
Я не умею жить по-другому и не хочу, дайте мне еще время подумать,
хотя бы чуть-чуть.
Ну, еще пару лет, я не готов пока, это был мой совет — делать меньше табака.
Но по ходу иначе никак и пусть меня не поймет публика, меня поймет Москва-Река.
Раз и навсегда, просто взять и отрезать, интересно, какая она, эта жесткая
трезвость?
Я, честно говоря, себе плохо представляю, как это, жить, ничего не употребляя.
Я настолько привык изменять сознание постоянно, как я смогу обходиться без
плана?
Что это за утро, без жирного косячка, что будет за вечер без стаканчика вискаря.
Я бы сам притормозил, если бы мог, но меня никто не научил говорить слово стоп.
Где педаль газа я понял сам и сразу, а вот где тормоза никто не показал.
Секретная база на левом берегу Дона, открыты глаза, еще два часа до подъема.
Потом опять куча странных занятий, зарядка, анализ чувств, составить планы на
день.
Может и не хватит месяца, они говорят, мне еще бы тут потусоваться,
но не вариант,
Там люди ждут — Тюмень, Курган, не прилечу, скажут — Гуф наркоман, опять убился,
х*ли там.
А чего ожидал? Ты сам виноват, нафига было про это читать пять лет подряд.
Ладно, посмотрим, одно я все-таки понял, главное оставаться трезвым только
сегодня.
Припев:
Иди тихо среди шума и суеты, мимо домов по мостовым, не заводись.
Братка остынь, набери немного воздуха и отпусти…
Иди тихо среди шума и суеты, мимо домов по мостовым, не заводись.
Братка остынь, набери немного воздуха и отпусти…
Иди тихо среди шума и суеты, мимо домов по мостовым, не заводись.
Братка остынь, набери немного воздуха и отпусти…
Иди тихо среди шума и суеты, мимо домов по мостовым, не заводись.
Братка остынь, набери немного воздуха и отпусти…
Songtekstvertaling
Ik wrijf het jukbeen in mijn tandvlees en ga zitten in de Studio stoel, alsof ik in een droom zit.
elektrische stoel.
De vijfde dag slaap ik niet en dit is een pluspunt, ik heb haast om de laatste af te maken.
blauw.
Op de pijl van de stad van de witte wegen-de stad van Lenin, zal ik er zijn, grijs-harige,
ontmoet me.,
Therapie achter de muur van de tiende afdeling, groet aan de verloren generatie van Patrick en
Duits.
Op zoek naar redenen in de darmen tot op de diepte, breekt de waarheid van de weer geslagen lippen.
Achtentwintig witte nachten die proberen zich hardop te voelen, vraag ik me af
Hoe is Guf op de linkeroever?
Onderwaterstromingen spoelen de grond weg, het hart wordt uitgescheurd door klappen op de borst.
Ik neem nieuwigheid als een plas om in slaap te vallen en terug te gaan naar die koude bron,
haal de essentie eruit.
Ga jezelf ontmoeten alsof je tot het laatste oordeel komt, je verstand verliezen in een paar seconden.
Vasya, stop met deze onzin, begrijp het, je moet een risico nemen, later alleen de muilkorf om
Temple.
Honderden wrok als een obsessieve jeuk, kijk, deze waanzin vormt een vicieuze cirkel.
Je kent jezelf, vriend, je bent niet zo cool als je trots en degenen die van jou zijn dicteren
ik wacht op iets.
Openheid opent het boekje, en ik kon geen oog dicht doen tot de ochtend.
Will krabde de wanden van de zegels, broeder, haas verdeelt jezelf in tweeën, Weet je nog.
Hier zonder Ponto vertrouwen op talent, dood druppelt kuilen zonder spades.
Hoeveel rotzooi heb je nog nodig? Dit is geen spel, Laatste: begraafplaats,
ziekenhuis, gevangenis.
Tweeduizend drie, nog in leven Diman, voor de ogen van de afgelopen Colombiaanse winter.
Achtentwintig dagen en ik neem een stap in deze nieuwe wereld, deze nieuwe wereld.
Chorus:
Ga rustig tussen het lawaai en de drukte, langs de huizen op de stoep, begin niet.
Bro afkoelen, een luchtje scheppen en loslaten.…
Ga rustig tussen het lawaai en de drukte, langs de huizen op de stoep, begin niet.
Bro afkoelen, een luchtje scheppen en loslaten.…
Mam, ik ben bang. Wat heb ik gedaan? Waarom wordt de toren zo afgebroken?
Ik ben ergens in de buurt van Rostov.
Ik weet niet hoe ik anders moet leven en Ik wil niet, geef me meer tijd om na te denken.,
een beetje maar.
Nog een paar jaar en ik ben er nog niet klaar voor, het was mijn advies om minder tabak te doen.
Maar in de loop ervan, er is geen andere manier en laat het publiek me niet begrijpen, de rivier Moskou zal me begrijpen.
Voor eens en altijd, neem het en snij het af, Ik vraag me af wat het is, zo moeilijk
nuchterheid?
Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe het is om te leven zonder iets te gebruiken.
Ik ben zo gewend om steeds van gedachten te veranderen, hoe kan ik zonder
plan?
Wat een ochtend zonder een vette joint, wat een avond zonder een glas whisky.
Ik zou het zelf vertraagd hebben als ik kon, maar niemand leerde me het woord stop te zeggen.
Waar het gaspedaal ik begrepen mezelf en onmiddellijk, maar waar de remmen niemand toonde.
Geheime basis aan de linkeroever van de don, ogen open, twee uur om te klimmen.
Aan de andere kant, veel vreemde activiteiten, lichaamsbeweging, analyse van gevoelens, plannen maken voor
dag.
Misschien is een maand niet genoeg.,
maar geen optie.,
Er wachten mensen-Tyumen, Kurgan, Ik zal niet vliegen, ze zullen zeggen-Guf is een drugsverslaafde, hij is weer vermoord,
x * Li daar.
Wat had je dan verwacht? Het is je eigen schuld, ik wilde er vijf jaar lang niet over lezen.
Oké, eens kijken, Een ding dat ik wel begreep, het belangrijkste is om nuchter te blijven.
vandaag.
Chorus:
Ga rustig tussen het lawaai en de drukte, langs de huizen op de stoep, begin niet.
Bro afkoelen, een luchtje scheppen en loslaten.…
Ga rustig tussen het lawaai en de drukte, langs de huizen op de stoep, begin niet.
Bro afkoelen, een luchtje scheppen en loslaten.…
Ga rustig tussen het lawaai en de drukte, langs de huizen op de stoep, begin niet.
Bro afkoelen, een luchtje scheppen en loslaten.…
Ga rustig tussen het lawaai en de drukte, langs de huizen op de stoep, begin niet.
Bro afkoelen, een luchtje scheppen en loslaten.…