Bart Walker — Mary & Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mary & Me" van Bart Walker.
Songteksten
I know a man, he lives down by the river side
Ain’t got no money, Lord, he’s making it on his own.
He wakes up around noon time, he goes to bed around three
Sits around there all day long with a guitar on his knee.
He said I’m suffering from the way it was and blocked down memories
Long time came before mind to mind now I can’t breathe.
When the lights go down at the river side, Mary is all I see.
It came outside in the weeds, smokes a little reefer under a whipping willow
tree
To a picture collected land from a pocket of new jeans.
Staring at the summer of '63 before this river town started looking so damn mean
Like his late wife who brought him down to his knees.
He said I’m suffering from the way it was and blocked down memories
Long time came before mind to mind now I can’t breathe.
When the lights go down at the river side, Mary is all I see.
(Bridge)
It started skipping stones and wishing all the water
It blows this I smoke it last time.
He held her hand and then he saw the light.
Shout shoots on the streets
For just enough scratch to form a number he still keeps
He gave up on letting go cause the last words comfort me.
No more suffering from the way it was and blocked down memories
Yeah, I slipped into the shadows, no more begging please.
Hard time came before miles and miles and I can’t breathe
When the lights went down at the river side, now it’s just Mary and me.
Songtekstvertaling
Ik ken een man die bij de rivier woont.
Hij heeft geen geld, Heer, Hij maakt het zelf.
Hij wordt rond de middag wakker en gaat om drie uur naar bed.
Hij zit daar de hele dag met een gitaar op zijn knie.
Hij zei dat ik leed aan de manier waarop het was en blokkeerde herinneringen.
Er kwam een lange tijd bij me op, Nu kan ik niet meer ademen.
Als de lichten uitgaan aan de rivierkant, is Mary alles wat ik zie.
Het kwam buiten in het onkruid, rookt een beetje reefer onder een zweepwilg
boom
Naar een foto van land verzameld uit een zak van nieuwe jeans.
Starend naar de zomer van ' 63 voordat deze rivierstad er zo gemeen uitzag.
Zoals zijn overleden vrouw die hem op zijn knieën bracht.
Hij zei dat ik leed aan de manier waarop het was en blokkeerde herinneringen.
Er kwam een lange tijd bij me op, Nu kan ik niet meer ademen.
Als de lichten uitgaan aan de rivierkant, is Mary alles wat ik zie.
(Brug)
Het begon Stenen over te slaan en al het water te wensen
Ik rook het de laatste keer.
Hij hield haar hand vast en toen zag hij het licht.
Shout schiet op straat
Voor net genoeg krassen om een nummer te vormen dat hij nog steeds bewaart.
Hij gaf het op los te laten omdat de laatste woorden me troosten.
Geen lijden meer aan de manier waarop het was en blokkeerde herinneringen
Ja, ik glipte in de schaduw, niet meer smeken alsjeblieft.
Moeilijke tijd kwam voor mijlen en mijlen en ik kan niet ademen
Toen de lichten aan de rivierzijde gingen, nu zijn het alleen Mary en ik.