Barricada — Agua estancada songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Agua estancada" van Barricada.
Songteksten
Suena el viento desecho
en esta madrugada
que huele a sueño muerto.
Agua estancada.
Agua estancada.
Tengo mucho miedo,
rota la esperanza,
porque mi grito no llega
y en tus ojos no descansa.
Tus manos se cierran sólo
por la fuerza de la rabia.
Tierra en el camino perdido
Entre tu y yo distancia
Pueda que ya no sea
ni estrella ni canto ardiente.
Pueda que sea la sombra
que se resiste a no verte.
Y me encuentro desnudo
frente a este viento seco.
Las arrugas de mi pena
maman de tu recuerdo.
He perdido, lo siento.
Águila imperial
que me darás el tiro de gracia
Deja que por mi pecho
corra sangre y no venganza.
Que me duerma muy tranquilo
frente a vuestras miradas,
Que no piense que es inútil
Esta luna que me mancha.
Pueda que ya no sea
ni estrella ni canto ardiente.
Pueda que sea la sombra
que se resiste a no verte.
Y me encuentro desnudo
frente a este viento seco.
Las arrugas de mi pena
maman de tu recuerdo.
Pueda que ya no sea
ni estrella ni canto ardiente.
Pueda que sea la sombra
que se resiste a no verte.
Y me encuentro desnudo
frente a este viento seco.
Las arrugas de mi pena
maman de tu recuerdo.
He perdido, lo siento.
(Gracias a Pablo por esta letra)
Songtekstvertaling
De wind waait.
vanmorgen.
dat ruikt naar dode slaap.
Staand water.
Staand water.
Ik ben zo bang.,
Gebroken Hoop,
omdat mijn huil niet komt
en in jouw ogen rust het niet.
Doe je handen dicht.
door de kracht van woede.
Aarde in de verloren weg
Tussen jou en mij afstand
Het kan niet langer
geen ster of brandend lied.
Het kan de schaduw zijn
die zich verzet om jou niet te zien.
En ik zie mezelf naakt
tegen deze droge wind.
De rimpels van mijn verdriet
moeder van je geheugen.
Ik heb verloren, Het spijt me.
Keizersarend
dat je me de injectie van genade zult geven.
Laat het bij mijn borst
bloed en geen wraak.
Dat ik heel rustig slaap
voor je ogen,
Denk niet dat het nutteloos is.
De maan die me bevlekt.
Het kan niet langer
geen ster of brandend lied.
Het kan de schaduw zijn
die zich verzet om jou niet te zien.
En ik zie mezelf naakt
tegen deze droge wind.
De rimpels van mijn verdriet
moeder van je geheugen.
Het kan niet langer
geen ster of brandend lied.
Het kan de schaduw zijn
die zich verzet om jou niet te zien.
En ik zie mezelf naakt
tegen deze droge wind.
De rimpels van mijn verdriet
moeder van je geheugen.
Ik heb verloren, Het spijt me.
(Dank aan Paul voor deze brief)