Barış Manço — Dut Ağacı songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dut Ağacı" van Barış Manço.
Songteksten
Bu sabah doğup büyüdüğüm mahallenin sokaklarında dolaştım
Çocukluğumu tekrar yaşamak istedim bu sabah
Ve bir an keşke bugün Hiç olmasaymış diye düşündüm keşke
dün dün kalsaymış
Şu sağdaki iki katlı ev Nezahat hanımlarındı galiba
Yok yok bu Yekta beylerinki olmalı
Nezahat hanımlarınkinin yanı top oynadığımız boş arsaydı
İyi ama nerde boş arsa ya bakla tarlası peki taş mektep
Nerdeler kimler götürdü kimler çaldı o güzelim anıları
benden
Birden Rıza amcayı gördüm yine o dut ağacının altında
oturuyordu
Koştum ellerine sarıldım önce tanımadı sonra rıza amcanın
Sımsıcak ellerinde çocukluğumu yeniden yaşamaya başladım
Tam karşımızdaki evin üçüncü katında otururlardı
Ondört yaşında boyanmaya başladığından mahalleli
Sonunu iyi görmezdi doğrusu bu kız çok tango olmuş derlerdi
Evlenmiş iki sokak öteye taşınmışlar
Eskisi gibimi diye sordum
Eskisi gibiymiş biraz kilo almış o kadar olsun
Kim bilir kilolu olmak bile ne yakışmıştır ona zaten ne
yakışmazdı ki
Rengini beğenmedim bugün Rıza amca
Üstelik bayağı süzülmüşsün
Tabi gece hayatı içki sigara bakmıyorsunuz ki kendinize
İlahi Rıza amca
Birlikler umumi katipliğinden emekli oluvereli
Gecesi gündüzü bu dut ağacının altında geçerdi
Son üç sadrazamı ve
Cumhuriyetten bu yana bütün başvekilleri
Sırasıyla ezbere bilir bize de saydırırdı çocukluğumuzda
Hala hatırlıyor musun diye sordum
Hatırlıyor muyum hiç unutmamıştım ki
Bilekten bağlı açık sandaletler giyerdi
Nedense pek derin bir iz bıraktı
Bende bu sandaletler bir de
Kol altları genişçe oyulmuş pembe bulüzü
İlk sigarasını yakışımı hatırlıyorum da
Ne gururlanmıştım yarabbim
Nasıl bakmıştı gözlerime yıllar yılı bu bakışlarla yaşadım
Onlarla uyudum onlarla uyandım şimdi kim bilir
Hangi eller yakıyordur sigarasını
Oysa bu dut ağacının altında
Söz vermiştim söz söz söz hep lafta kaldı dedi Rıza amca
Yıkılmadık ev bırakmadılar mahallede evlerle beraber
Bahçeler de yok oldu
Bir şu dut ağacı kaldı onu kesmeseler bari
Birden gözleri parladı
sahi sen televizyona filan çıkıyorsun dedi
Tabi ya seni dinlerler bir seferinde
Söyle çık pat pat söyle
Şu dut ağacını kesmesinler de
Aslında dizlerinde derman olsa nafa vekilini bile çıkarırdı
Rıza amca ama gençler ne güne duruyordu ki
Söz verdim Rıza amcaya
Dut ağacını kestirmeyeceğime söz verdim
Dünü bilmeden bugünü yaşamanın bedeli öylesine ağırdı ki
Yarını bugünden kurtarmak için hayatımda
İkinci kez söz verdim
Birinciyi tutamamıştım ama
İkinci sözümü tutacağıma söz verdim
Songtekstvertaling
Ik zwierf door de straten van de buurt waar ik vanmorgen geboren en getogen ben.
Ik wilde vanmorgen mijn jeugd herbeleven.
En even dacht ik dat ik wou dat het vandaag niet gebeurd was.
was gisteren maar gebleven.
Ik denk dat dat huis rechts van Nezahat dames was.
Nee, nee, het moet de Yekta gentlemen ' s zijn.
Als Nezahat dames een lege plek hadden waar we speelden
Maar waar is het lege land of het veld van pods nou Taş mektep
Waar zijn zij die die mooie herinneringen hebben gestolen?
Ik trakteer.
Plotseling zag ik oom Reza weer onder die moerbeiboom.
hij zat.
Ik rende weg, ik omhelsde je handen, eerst herkende hij je niet, toen oom Reza.
Ik begon mijn jeugd in warme handen te herbeleven.
Ze woonden op de derde verdieping van het huis tegenover ons.
Hij begon te schilderen op zijn veertiende.
Hij zag het einde niet goed, in feite zeiden ze dat dit meisje erg tango was.
Ze trouwden, verhuisden twee straten verderop.
Ik vroeg of ik net als vroeger was.
Hij is net als vroeger, hij is wat aangekomen, dus laat het zijn
Wie weet wat overgewicht hem eigenlijk past.
het zou me niet staan.
Ik hou niet van de kleur vandaag oom Reza
En je bent behoorlijk glad.
Natuurlijk, je kijkt niet naar jezelf drinken en roken in het nachtleven
Divine Reza oom
Sinds zijn pensionering als ambtenaar van de troepen
Nacht en dag gingen voorbij onder deze moerbeiboom.
De laatste drie grootviziers en
Alle aanvragen sinds de Republiek
Hij wist het uit zijn hoofd, en liet ons tellen toen we kinderen waren.
Ik vroeg of je het nog weet.
Ik ben het nooit vergeten.
Ze droeg open sandalen vastgebonden aan de pols.
Om de een of andere reden, liet hij een zeer diepe markering achter.
Ik heb ook deze sandalen.
Breed gesneden roze boeket onder de arm
Ik herinner me mijn eerste sigaret.
Hoe trots Ik was, mijn God.
Hoe hij in mijn ogen keek ik leef al jaren met deze blikken
Ik sliep met ze, werd wakker met hen, wie weet nu
Welke handen branden een sigaret?
Maar onder deze moerbeiboom
Ik beloofde, ik beloofde, ik beloofde, ik zei altijd, oom Reza
Ze hebben geen huis verlaten dat niet vernietigd was.
De tuinen zijn ook verdwenen.
Er is nog maar één moerbeiboom over, als ze hem niet kappen.
Plotseling flitste zijn ogen
hij zei dat je op TV was of zo.
Natuurlijk luisteren ze één keer naar je.
Kom naar buiten, pat, vertel me
Laat ze die moerbeiboom niet omhakken.
Eigenlijk, als hij een derman op zijn knieën had, zou hij zelfs de Nafa hulpsheriff hebben verwijderd.
Oom Reza, maar wat een dag stonden jonge mensen voor
Ik heb het oom Reza beloofd.
Ik heb beloofd dat ik de moerbeiboom niet zou omhakken.
De prijs van het leven vandaag zonder het te weten gisteren was zo zwaar
In mijn leven om morgen te redden vanaf vandaag
Ik heb het twee keer beloofd.
Ik kon de eerste niet vasthouden, maar
Ik heb beloofd mijn tweede belofte na te komen.