Barclay James Harvest — Death Of A City songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Death Of A City" van Barclay James Harvest.
Songteksten
I look down the street but there’s no one there
In the cold, in the dark, in the night air
I call out for life but my heart feels despair
There’s no sign of a light in the cold dismal night
The lights have all gone, the clothes are all torn
The people are gone but the victory’s won
I call out for life but it’s after the day
Now the people are gone just the city alone
Eyes look from the second floor
Down to the street below
Calm now the wind is slow
See posters once on the wall
Now washed away in the rain
Peeling from buildings tall
I’ll follow you friends to where life never ends
Make our mistakes again as our life lines descend
Time is like dust and the dust is like snow
As it covers the ruins of the life that you know
Trees once green now turned to stone
Objects that look like ghosts
All of them overgrown
Mist all sight and mind is blurred
Lie on your back and cry
Words uttered never heard
I look down the street but there’s no one there
In the cold, in the dark, in the night air
I call out for life but my heart feels despair
There’s no sign of a light in the cold dismal night
The lights have all gone, the clothes are torn
The people are gone but the victory’s won
I call out for life but it’s after the day
Now the people are gone just the city alone
Songtekstvertaling
Ik kijk in de straat, maar er is niemand.
In de kou, in het donker, in de nachtlucht
Ik roep om het leven maar mijn hart voelt wanhoop
Er is geen teken van licht in de koude sombere nacht.
De lichten zijn allemaal weg, de kleren zijn allemaal gescheurd
De mensen zijn weg, maar de overwinning is gewonnen.
Ik roep om het leven maar het is na de dag
Nu zijn de mensen weg, alleen de stad.
Ogen kijken van de tweede verdieping
Naar de straat beneden.
Rustig nu de wind is langzaam
Zie posters eens op de muur
Nu weggespoeld in de regen
Pellen van gebouwen hoog
Ik volg jullie vrienden naar waar het leven nooit eindigt
Maak onze fouten weer als onze levenslijnen dalen
Tijd is als stof en het stof is als sneeuw
Zoals het de ruïnes van het leven dat jullie weten bedekt.
Bomen die ooit groen waren, veranderden nu in steen.
Objecten die op geesten lijken
Allemaal overwoekerd.
Mist al het zicht en de geest is wazig
Ga op je rug liggen en huil.
Woorden gesproken nooit gehoord
Ik kijk in de straat, maar er is niemand.
In de kou, in het donker, in de nachtlucht
Ik roep om het leven maar mijn hart voelt wanhoop
Er is geen teken van licht in de koude sombere nacht.
De lichten zijn allemaal weg, de kleren zijn gescheurd.
De mensen zijn weg, maar de overwinning is gewonnen.
Ik roep om het leven maar het is na de dag
Nu zijn de mensen weg, alleen de stad.