Barcella — Mademoiselle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mademoiselle" van Barcella.
Songteksten
Allongée au soleil, dans un parc à poussettes
Mademoiselle s'émerveille en observant les gosses faire de la bicyclette
Au milieu des fripouilles, la jeune et belle jalouse
Les femmes qui donnent le sein, celles qui font des papouilles,
Mademoiselle chante le blues.
Elle voudrait en faire un,
Mais vit mal son époque,
Pourquoi faire un gamin dans un monde effrayant pour une tête de linotte?
Elle rêve d’un beau Martin, d’une petite Pénéloppe
qui referaient le monde.
A quelques pas de là,
au pont des amoureux,
un jeune homme en émoi devant cette fleur de mai la dévore des yeux
Il imagine la scène, un sourire, une étreinte,
Mademoiselle je vous aime le monde est fait pour nous suivez moi n’ayez crainte
Ils s’en iraient tous deux, bras dessus bras dessous
Voyez vous l’amour ce n’est qu’un cœur pour deux moi je n’ai pas de sous
Je vous prends sous mon aile, tuez moi voulez vous
Allons refaire le monde.
Quand bien même il y pense, il ne le fera pas.
Quand bien même elle attend, coutume n’est pas aux femmes de faire le premier
pas
Quand bien même il avance, le destin attendra
Ainsi est fait le monde.
Le comble est qu’aujourd’hui,
Des hommes solitaires, vivent seuls dans l’ennui à cause des hommes rêveurs qui
préfèrent se taire,
Le comble est que l’on vit, le déclin des repères
Trop de sourires perdus s’envolent faute de voir les hommes qui sont sincères
Mais pour celles qui y croient,
Tout comme pour ceux qui osent
La vie offre des portes avec ou sans cadenas qui pouvaient sembler closes
C’est ainsi que l’on voit dans les choux et les roses (x3)
Des gosses refaire le monde.
(Merci à Lélé pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Liggend in de zon, in een wandelpark
Mademoiselle verbaasde zich over het zien van de kinderen fietsen.
In het midden van het schuim, de jonge en mooie jaloers
Vrouwen die borst geven, zij die papuillen maken,
Mademoiselle zingt de blues.
Ze wil er een maken.,
Maar leeft zijn tijd slecht,
Waarom een kind in een enge wereld maken voor een linotte hoofd?
Ze droomt van een mooie Martin, een kleine Penelope
die de wereld weer zou maken.
Een paar stappen verder.,
op de Brug der geliefden,
een jonge man in beroering voor deze bloem van mei verslindt haar ogen
Hij stelt zich de scène voor, een glimlach, een knuffel.,
Mademoiselle ik hou van u de wereld is voor ons gemaakt volg mij Vrees niet
Ze gingen allebei, arm in arm.
Je ziet liefde het is gewoon een hart voor twee Ik heb geen geld
Ik neem je onder mijn hoede, Dood me wil je
Laten we de wereld opnieuw doen.
Ook al denkt hij erover na, dat doet hij niet.
Terwijl zelfs zij wacht, is het niet gebruikelijk voor vrouwen om de eerste te doen
niet
Ook al gaat het vooruit, het lot zal wachten.
De wereld ook.
Het hoogtepunt is dat vandaag,
Eenzame mannen, alleen leven in verveling door de dromerige mannen die
liever stil zijn,
De hoogte is dat we leven, het verval van oriëntatiepunten
Te veel verloren glimlachen vliegen weg bij gebrek aan het zien van mannen die oprecht zijn
Maar zij die erin geloven,
Net als voor degenen die durven
Het leven biedt deuren met of zonder hangsloten die gesloten kunnen lijken.
Dit is hoe we zien in kool en rozen (x3)
Kinderen maken de wereld weer.
(Dank aan Lele voor deze woorden)