Barbara — Nantes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nantes" van Barbara.
Songteksten
Il pleut sur Nantes, donne-moi la main
Le ciel de Nantes rend mon ceur chagrin
Un matin comme celui-lа, il y a juste un an dejа
La ville avait ce teint blafard lorsque je sortis de la gare
Nantes m’etait encore inconnue, je n’y etais jamais venue
Il avait fallu ce message pour que je fasse le voyage
«Madame soyez au rendez-vous, vingt-cinq rue de la Grange-au-Loup
Faites vite, il y a peu d’espoir, il a demande а vous voir. "
A l’heure de sa derniere heure, apres bien des annees d’errance
Il me revenait en plein ceur, son cri dichirait le silence
Depuis qu’il s’en etait alle, longtemps je l’avais espere
Ce vagabond, ce disparu, voilа qu’il m’etait revenu
Vingt-cinq rue de la Grange-au-Loup, je m’en souviens du rendez-vous
Et j’ai grave dans ma memoire cette chambre au fond d’un couloir
Assis pres d’une cheminee, j’ai vu quatre hommes se lever
La lumiиre etait froide et blanche, ils portaient l’habit du dimanche
Je n’ai pas pose de questions а ces etranges compagnons
J’ai rien dit, mais а leurs regards, j’ai compris qu’il etait trop tard
Pourtant j’etais au rendez-vous, vingt-cinq rue de la Grange-au-Loup
Mais il ne m’a jamais revue, il avait dejа disparu
Voilа, tu la connais l’histoire, il etait revenu un soir
Et ce fut son dernier voyage, et ce fut son dernier rivage
Il voulait avant de mourir se rechauffer а mon sourire
Mais il mourut а la nuit meme sans un «adieu», sans un «je t’aime»
Au chemin qui longe la mer, couche dans le jardin des pierres
Je veux que tranquille il repose, je l’ai couche dessous les roses
Mon pere, mon pere
Il pleut sur Nantes et je me souviens
Le ciel de Nantes rend mon ceur chagrin.
Songtekstvertaling
Het regent op Nantes, geef me je hand.
De hemel van Nantes doet mijn hart verdriet
Zo ' n ochtend, een jaar geleden.
De stad had een blafard teint toen ik het station verliet.
Nantes was me nog onbekend, Ik was er nog nooit geweest.
Ik had dit bericht nodig om de reis te maken.
"Madame be at the rendez-vous, vingt-cinq rue De La Grange-au-Loup
Doe het snel, er is weinig hoop, hij vroeg ... ° om je te zien. "
Op zijn laatste uur, na vele jaren van zwerven
Hij keerde terug in het hart, zijn schreeuw verklaarde stilte.
Sinds hij weg is, heb ik lang gewacht.
Die zwerver, die verdween, dat hij bij mij was teruggekeerd.
25 rue De La Grange-au-Loup, ik herinner me de afspraak
En ik heb in mijn geheugen Deze kamer op de bodem van een gang opgenomen.
Ik zat bij een schoorsteen en zag vier mannen opstaan.
Het licht was koud en Wit, ze droegen de zondagse jurk
Ik heb geen vragen gesteld.
Ik heb niets gezegd, maar ...
Toch was ik op het rendez-vous, 25 rue De La Grange-au-Loup
Maar hij zag me nooit meer, hij was al verdwenen.
Je kent het verhaal, hij zou op een avond terugkomen.
En het was zijn laatste reis, en het was zijn laatste kust
Hij wilde voor hij stierf om op te warmen.
Maar hij stierf zelfs ' s nachts zonder een "vaarwel", zonder een "Ik hou van je"»
Op de weg langs de zee, lag in de tuin van de stenen
Ik wil dat hij stil is hij rust, Ik leg hem onder de rozen
Mijn vader, mijn vader
Het regent op Nantes en ik herinner me
De lucht van Nantes maakt mijn hart verdrietig.