Barbara — Le cri des sirènes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le cri des sirènes" van Barbara.
Songteksten
C’est une histoire pleine de bateaux
De filets, de vents, de nuages
C’est une histoire pleine d’oiseaux
Qui volaient entre les cordages
Un peu trop blanche était la lune
Le soir où tout a commencé
Un peu trop pâle était la lune
Quand je les ai vus s’embrasser
Je ne sais pas
Je ne sais pas pourquoi
Quand j’entends cet air là
Ça me fait de la peine
Je ne sais pas
Si c’est gris
Si c’est bleu
Mais j’ai les larmes aux yeux
Et le cœur à la traîne
Se sont aimés
Se sont étreints
Puis retrouvés au bout du monde
Contre lui, elle était si bien
Qu’elle a pleuré sur son épaule
Car notre cœur a ses raisons
Que la raison ne connaît guère
Ce jour là, son cœur, sans raison
Se mit à tourner à l’envers
Il est parti le lendemain
La laissant seule au
Bout du monde
Sans faire un geste de la main
Sans prononcer une parole
Elle a vu partir son bateau
Et, lorsque s’est tue, la sirène
Elle a couru noyer sa peine
Et son amour
Au fond des eaux
Je ne sais pas
Je ne sais pas pourquoi
Quand j’entends cet air là
Je ne sais pas
Mais j’ai les larmes aux yeux
Et le cœur à la traîne
Songtekstvertaling
Het is een verhaal vol Boten.
Netten, wind, wolken
Het is een verhaal vol vogels.
Vliegen tussen touwen
Een beetje te Wit was de maan
De nacht dat het allemaal begon
Een beetje te bleek was de maan
Toen ik ze zag zoenen.
Ik heb geen idee.
Ik weet niet waarom.
Als ik die lucht daar hoor
Het doet me pijn.
Ik heb geen idee.
Als het grijs is
Als het blauw is
Maar ik heb tranen in mijn ogen
En het hart blijft achter
Hield van elkaar
Omhelsde elkaar.
Dan gevonden aan het einde van de wereld
Tegen hem was ze zo goed.
Dat ze op haar schouder huilde
Want ons hart heeft zijn redenen
Die reden weet nauwelijks
Die dag, zijn hart, zonder reden
Begon ondersteboven te keren
Hij vertrok de volgende dag.
Haar alleen laten bij de
Einde van de wereld
Zonder een handgebaar te maken
Zonder iets te zeggen.
Ze zag haar boot vertrekken.
En toen hij zelfmoord pleegde, de zeemeermin.
Ze rende weg, verdronk haar verdriet.
En zijn liefde
Op de bodem van het water
Ik heb geen idee.
Ik weet niet waarom.
Als ik die lucht daar hoor
Ik heb geen idee.
Maar ik heb tranen in mijn ogen
En het hart blijft achter