Barbara — Gottingen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gottingen" van Barbara.
Songteksten
Bien sûr, ce n’est pas la Seine
Ce n’est pas le bois de Vincennes
Mais c’est bien joli tout de même
A Göttingen, à Göttingen
Pas de quais et pas de rengaines
Qui se lamentent et qui se traînent
Mais l’amour y fleurit quand même
A Göttingen, à Göttingen
Ils savent mieux que nous, je pense
L’histoire de nos rois de France
Herman, Peter, Helga et Hans
A Göttingen
Et que personne ne s’offense
Mais les contes de notre enfance
«Il était une fois» commence
A Göttingen
Bien sûr nous, nous avons la Seine
Et puis notre bois de Vincennes
Mais Dieu que les roses sont belles
A Göttingen, à Göttingen
Nous, nous avons nos matins blêmes
Et l'âme grise de Verlaine
Eux c’est la mélancolie même
A Göttingen, à Göttingen
Quand ils ne savent rien nous dire
Ils restent là à nous sourire
Mais nous les comprenons quand même
Les enfants blonds de Göttingen
Et tant pis pour ceux qui s'étonnent
Et que les autres me pardonnent
Mais les enfants ce sont les mêmes
A Paris ou à Göttingen
O faites que jamais ne revienne
Le temps du sang et de la haine
Car il y a des gens que j’aime
A Göttingen, à Göttingen
Et lorsque sonnerait l’alarme
S’il fallait reprendre les armes
Mon cœur verserait une larme
Pour Göttingen, pour Göttingen
Mais c’est bien joli tout de même
A Göttingen, à Göttingen
Songtekstvertaling
Natuurlijk, dit is niet de Seine.
Dit is niet het bois de Vincennes.
Maar het is allemaal hetzelfde.
In Göttingen, in Göttingen
Geen dokken en geen lijnen
Janken en slepen
Maar liefde bloeit daar toch.
In Göttingen, in Göttingen
Ze weten het beter dan wij, denk ik.
De geschiedenis van onze koningen van Frankrijk
Herman, Peter, Helga en Hans
In Göttingen
En laat niemand zich beledigd voelen.
Maar de verhalen van onze jeugd
"Once Upon a time" begint
In Göttingen
Natuurlijk hebben we de Seine.
En dan ons bos van Vincennes.
Maar God dat rozen mooi zijn
In Göttingen, in Göttingen
We hebben onze slechte ochtenden.
En de grijze ziel van Verlaine
Zij zijn de melancholie zelf.
In Göttingen, in Göttingen
Als ze niets weten om ons te vertellen
Ze staan daar te glimlachen naar ons.
Maar we begrijpen ze toch.
De blonde kinderen van Göttingen
En tot zover degenen die zich afvragen
En laat anderen mij vergeven.
Maar kinderen zijn hetzelfde.
Parijs of Göttingen
O Zorg dat hij nooit meer terugkomt
De tijd van bloed en haat
Omdat er mensen zijn waar ik van hou.
In Göttingen, in Göttingen
En wanneer het alarm zou afgaan
Als we de wapens op moesten nemen
Mijn hart zou een traan laten
Voor Göttingen, voor Göttingen
Maar het is allemaal hetzelfde.
In Göttingen, in Göttingen