Banco Del Mutuo Soccorso — Dopo niente è più lo stesso songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dopo niente è più lo stesso" van Banco Del Mutuo Soccorso.
Songteksten
Forte treno impaziente treno dritto sulla giusta via sei arrivato.
Ad ogni passo baci i miei stivali, terra mia, ti riconosco.
Possente terra come ti invocavo
nei primi giorni in cui tuonava il cannone.
Montagne che fermate il mio respiro, siete sagge come allora?
Lascia il fucile la mia spalla e cade giùla gloria
la gloria ?!
Torna l’uomo con la sua stanchezza infinita.
E sono questi i giorni del ritorno
quando sui canneti volan basse le cicogne
e versano il candore delle piume
dentro i campi acquitrinosi, e poi fra i boschi volan via.
Sono questi i giorni del ritorno
rivedere viva la mia gente viva,
vecchi austeri dalle lunghe barbe bianche
le madri fiere avvolte dentro scuri veli.
E piange e ride la mia gente e canta…
allora èviva la mia gente, vive.
Canti e balli nella strada volti di ragazze come girasoli
cose che non riconosco più.
Per troppo tempo ho avuto gli occhi nudi e il cuore in gola.
Eppure non era poca cosa la mia vita.
Cosa ho vinto, dov'èche ho vinto quando io ora so che sono morto dentro
tra le mie rovine.
Perdio ! ma che m’avete fatto a Stalingrado !?!
Difensori della patria, baluardi di libertà!
Lingue gonfie, pance piene non parlatemi di libertà
voi chiamate giusta guerra ciòche io stramaledico !!!
Dio ha chiamato a ségli eroi, in paradiso vicino a Lui.
Ma l’odore dell’incenso non si sente nella trincea.
Il mio vero eroismo qui comincia, da questo fango.
T’ho amata donna e parleranno ancora i nostri ventri.
Ma come èdebole l’abbraccio in questo incontro.
Cosa ho vinto, dov'èche ho vinto quando io,
vedo che, vedo che niente èpiùlo stesso, ora ètutto diverso.
Perdio ! ma che cos'èsuccesso di cosìdevastante a Stalingrado !?!
Songtekstvertaling
Strong train ongeduldige trein recht op de juiste weg bent u aangekomen.
Bij elke stap die je mijn laarzen kust, mijn land, herken ik je.
Machtig land zoals ik U aanriep
in het begin, toen het kanon botste.
Bergen die mijn adem stoppen, ben je zo wijs als toen?
Laat het geweer op mijn schouder en val in de glorie
glorie ?!
De mens keert terug met zijn oneindige vermoeidheid.
En dit zijn de dagen van terugkeer.
als de ooievaars laag vliegen op het riet
en giet het wit van de veren
in de moerassige velden, en dan in het bos vliegen ze weg.
Dit zijn de dagen van terugkeer.
zie mijn mensen weer levend terug.,
sobere oude mannen met lange witte baarden
trotse moeders gewikkeld in donkere sluiers.
En mijn volk huilt en lacht en zingt…
toen leefde mijn volk, ze leefden.
Zingen en dansen op straat gezichten van meisjes als zonnebloemen
dingen die ik niet meer herken.
Te lang had ik mijn ogen naakt en mijn hart in mijn keel.
En toch was mijn leven niet klein.
Wat heb ik gewonnen, waar heb ik gewonnen toen ik nu weet dat ik van binnen stierf
tussen mijn ruïnes.
Perdio ! Wat heb je met me gedaan in Stalingrad ??!
Verdedigers van het vaderland, bolwerken van de Vrijheid!
Gezwollen tongen, volle buiken praten niet over vrijheid.
jij noemt het een eerlijke oorlog, en ik noem het een bloedige oorlog !!!
God heeft helden naar de hemel geroepen in de buurt van hem.
Maar de geur van wierook wordt niet gevoeld in de loopgraaf.
Mijn echte heldendom begint met deze modder.
Ik hield van je, vrouw, en onze buiken zullen weer praten.
Maar hoe zwak is de omhelzing in deze vergadering.
Wat heb ik gewonnen, waar heb ik gewonnen toen ik,
Ik zie dat, ik zie dat niets meer hetzelfde is, nu is het allemaal anders.
Perdio ! maar wat is tot nu toe succesvol in Stalingrad !?!