Bajofondo — Ya No Duele songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ya No Duele" van Bajofondo.
Songteksten
Bajo a tomar un café, tropiezo casi caigo y siento que,
por un momento pierdo la fé.
Me consuelo pensando que ya no muerdo el anzuelo,
levanto el alma del suelo, prendo un pucho, y salgo de este sucucho.
Llevo en la mano el cigarro y pienso «otro crack con pies de barro».
Mejor jugar de callado y nunca treparse al carro,
ando emperrado en encontrar el tiempo perdido, en lamentos apretados,
en penales casi siempre mal pateados.
Laburo por chirolas, no quiero seguir y decido salir de la cola.
Y aunque el lobo no puede, y aunque las gambas casi no quieren,
doy una vuelta a ver si todavía llueve.
Ya no duele el corazón y esta noche ya no sopla el viento del dolor
Ya no duele el corazón y es un amargo bandoneón lo que amaga en mi canción
El vidrio que me mira, la gente que dobla la esquina, la bocanada casi me tira
y la rambla, que sigue vacía.
Suelo mojado, el tránsito encajonado
(como un perro que ladra encerrado en una trampa desconocida)
La lluvia que salpica la memoria enrojecida por la nostalgia,
como lágrimas partidas, como lágrimas perdidas
Tiempo mejor, cielo de miel, ahora que sale el sol… y empieza a calentar la piel.
Ya no duele el corazón y esta noche ya no sopla el viento del dolor
Ya no duele el corazón y es un amargo bandoneón lo que amaga en mi canción
Bronco tosarrón de tanto fumar, ganas de empezar a caminar
y dejar de pensar en flores que se queman de frío, en un sucio jarrón vacío
en un Río de Plata marrón que ahora miro sin apuro.
Chiflo bajo, me pateo el hormigón
mientras pienso, calentón, que me rajo del laburo y que me rajó con razón.
Ya no duele el corazón y esta noche ya no sopla el viento del dolor
Ya no duele el corazón y es un amargo bandoneón lo que amaga en mi canción
Songtekstvertaling
Ik kom naar beneden voor koffie, ik struikel bijna en ik voel dat,
even verlies ik het geloof.
Ik troost me met de gedachte dat ik niet meer in het aas trap.,
Ik til mijn ziel van de grond, Ik neem een pucho, en ik kom uit deze pucho.
Ik houd de sigaar in mijn hand en denk: "nog een scheur met moddervoeten."
Het is beter om rustig te spelen en nooit in de auto te klimmen.,
Ik zit vast in het vinden van verloren tijd, in strakke jammeren,
op straffen bijna altijd slecht geschopt.
Ik werk voor chirolas, Ik wil niet doorgaan en ik besluit te ver te gaan.
En hoewel de Wolf dat niet kan, en hoewel de garnalen bijna niet willen,
Ik ga kijken of het nog regent.
Het hart doet niet meer pijn en vanavond waait de wind van pijn niet meer
Het doet mijn hart geen pijn meer en het is een bittere bandoneon waar ik van hou in mijn lied
Het glas dat naar me kijkt, de mensen die de hoek buigen, de adem gooit me bijna
en de rambla, die nog leeg is.
Natte vloer, afgesloten doorvoer
(als een blaffende hond opgesloten in een onbekende val)
De regen die de herinnering rood door nostalgie spat,
als gebroken tranen, als verloren tranen
Beter weer, honey sky, nu de zon opkomt ... en het begint de huid te verwarmen.
Het hart doet niet meer pijn en vanavond waait de wind van pijn niet meer
Het doet mijn hart geen pijn meer en het is een bittere bandoneon waar ik van hou in mijn lied
Bronco toscarron van zo veel roken, willen beginnen lopen
en stop met denken aan bloemen die branden van de kou, in een vieze lege vaas.
in een rivier van zilverbruin die ik nu onbezorgd lijk.
Lage noot, ik schop het beton
terwijl ik denk, hotshot, dat ik mezelf afsneed van de baan en dat je me goed sneed.
Het hart doet niet meer pijn en vanavond waait de wind van pijn niet meer
Het doet mijn hart geen pijn meer en het is een bittere bandoneon waar ik van hou in mijn lied