Babasonicos — Aduana de Palabras songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aduana de Palabras" van Babasonicos.
Songteksten
Saludos del otro lado del gran vidrio
Hay alguien que no se parece a mí
Y sin embargo en la gran ciudad
Bajo el influjo de lámparas mata insectos
Somos iguales somos panteras negras al acecho
Que están a punto de comerse.
Un puñado de papel con palabras
Todas esas palabras que no puedo ni quiero escribir
Me desesperan todas esas palabras que de pudor no saben hablan por mí.
Mírame de lejos y veras como tu dios colapsa dentro mío
Bajo este cielo de papel mache
Entre el humo de sahumerios y pachuli
Estas a punto de que todo te resbala
Y yo a punto de decir lo que no soy.
Un puñado de papel con palabras
Todas esas palabras que no puedo ni quiero escribir
Me desesperan todas esas palabras que de pudor no saben hablan por mí.
Habiendo soltado las riendas de mi carrosa de cuero
Mi congoja jadea mi sentido enloquece
Mis fauces resueltas reclamen tu aliento.
Un puñado de papel con palabras
Todas esas palabras que no puedo ni quiero escribir
Me desesperan todas esas palabras que de pudor no saben hablan por mí.
Todas esas palabras que no puedo ni quiero escribir
Me desesperan todas esas palabras que de pudor no saben hablan por mí.
Songtekstvertaling
Groeten van de andere kant van het grote glas
Er is iemand die niet op mij lijkt.
En toch in de grote stad
Onder invloed van lampen doodt insecten
We zijn hetzelfde we zijn zwarte panters op de loer
Ze gaan zo eten.
Een handvol papier met woorden
Al die woorden die ik niet kan en Ik wil niet schrijven
Ik ben wanhopig op zoek naar al die woorden die je niet kunt spreken voor mij.
Kijk naar me van ver en zie hoe jouw God in mij instort.
Onder deze mache papierhemel
Tussen de rook van sahumerios en patchouli
Je staat op het punt weg te glippen.
En ik ga zeggen wat ik niet ben.
Een handvol papier met woorden
Al die woorden die ik niet kan en Ik wil niet schrijven
Ik ben wanhopig op zoek naar al die woorden die je niet kunt spreken voor mij.
Na het loslaten van de teugels van mijn lederen wagen
Mijn gevoel wordt gek
Mijn vastberaden kaken eisen je adem op.
Een handvol papier met woorden
Al die woorden die ik niet kan en Ik wil niet schrijven
Ik ben wanhopig op zoek naar al die woorden die je niet kunt spreken voor mij.
Al die woorden die ik niet kan en Ik wil niet schrijven
Ik ben wanhopig op zoek naar al die woorden die je niet kunt spreken voor mij.