Baba Brinkman — Insomnia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Insomnia" van Baba Brinkman.
Songteksten
It’s 4:45 and I’m fortified and on track
Awake overnight, a glorified insomniac
I wait for the morning light to make contact
It’s a glorious sight for sore eyes; as dawn cracks
I’m ignoring it; why? My vision’s gone black
It’s time for a long nap, and I’m ready to be
Settled deep in steady sleep; nestled in feather sheets
I’m already intrigued by what I see ahead of me
An iridescent beach, a crescent peach moon
A phosphorescent sea stirred by a western breeze
That carries a pleasant tune with a resonant beat
From the direction of desert dunes, as I begin to creep
To a crest where a vision looms: I can see seven priests
And a collection of ruins where earth and heaven meet
Sacred temples and tombs where spirits live and breathe
Their holy breath in the rooms, and I watch expectantly
As a ritual resumes; but the head priest removes
His headpiece and beckons to me impatiently
As a second priest prepares a place for me next to his seat
And I obey his decree on shaky feet breathlessly
And leave the safety of the beach in a state of ecstasy
And proceed to the left of the priest and then stare
As the high priestess descends the temple stairs
And she’s dressed in expensive layers
From her knees to her chest and I freeze; in her hair
Is a bee’s nest; it’s the headpiece she wears
That keeps the rest of them all meek and scared
I try to be prepared, unaware that she wasn’t
Even comin' for me, and I would be spared
Then I’m on my feet runnin', surrounded by bees buzzin'
I can see the priests covered in about three-dozen
Apiece, with the priestess standin' above ‘em
Lookin' like she’s lovin' every minute of it
For a moment the image hovered in my vision and doubled
And then the next thing I know I’m back under my covers
Smothered with sunlight streaming through the shutters
Songtekstvertaling
Het is kwart voor vijf en ik ben versterkt en op koers.
'S nachts wakker, een veredelde slapeloze
Ik wacht tot het ochtendlicht contact maakt.
Het is een prachtig gezicht voor zere ogen, als de dageraad breekt
Ik negeer het, waarom? Mijn zicht is zwart geworden.
Het is tijd voor een lang dutje, en ik ben klaar om te zijn
Diep in vaste slaap gesetteld, genesteld in veren lakens.
Ik ben al geïntrigeerd door wat ik voor me zie.
Een iriserende strand, een maan met halve maan
Een fosforescerende zee geroerd door een westerse bries
Dat draagt een aangename melodie met een resonant beat
Vanuit de richting van woestijnduinen, als ik begin te kruipen
Ik zie zeven priesters.
En een verzameling ruïnes waar aarde en hemel elkaar ontmoeten
Heilige tempels en graven waar geesten leven en ademen
Hun heilige adem in de kamers, en ik kijk vol verwachting
Als een ritueel hervat; maar de hoofdpriester verwijdert
Zijn hoofdstukje en wenkt ongeduldig naar mij
Als een tweede priester bereidt een plaats voor mij naast zijn stoel
En ik volg zijn bevel op wankele voeten ademloos
En laat de veiligheid van het strand in een staat van extase
En ga naar links van de priester en staar dan
Als de hoge priesteres de tempeltrap afdaalt
En ze is gekleed in dure lagen.
Van haar knieën naar haar borst en ik bevries, in haar haar
Is een bijennest, het is het hoofdstukje dat ze draagt
Dat houdt de rest zachtmoedig en bang.
Ik probeer voorbereid te zijn.
Zelfs komen voor mij, en ik zou gespaard worden
Dan sta ik op mijn voeten te rennen, omringd door bijen zoemend
Ik zie dat de priesters bedekt zijn met zo ' n drie dozijn.
De priesteres staat erboven.
Het lijkt erop dat ze van elke minuut ervan houdt.
Even zweefde het beeld in mijn visioen en verdubbelde
En voor ik het wist, lag ik weer onder de dekens.
Gesmoord met zonlicht dat door de luiken stroomt.