Aversions Crown — Erebus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Erebus" van Aversions Crown.
Songteksten
That sweet scent of divinity
Guides me through this prismatic maze
Such paradoxical abstractions
Won’t conceal you from my infinite reach
I have done such horrible things
Danced on the skin of my infant kin
Disemboweled them
And pleasured myself with their severed limbs
We are nothing
Walking through this path of oblivion
Followed by the tortured souls
Our nefarious ideals have consumed
We shall walk this path alone
Facing the pain we have induced
The state of nature can be so cruel
What you deal unto others
Shall be dealt upon you
Child of nocturnal metamorphosis
Possessed by a vengeful rage
Embodied sewn within
Your brothers carcasses
I fear not your name
Nor your arrogance
Your clouded vision can’t see
You are no different than the
Human virus you once conceived.
Ceremonial symbolism
Carved within my elegant scale
Into this pit of thorn and nail
I am impaled and eviscerated
Bleeding primordial ooze
All consuming black hole
Erasing everything
Swallowing the fabrics of reality
All that’s left is a cold blackness
Compressed by the tension of dark matter
We are nothing
Walking through this path of oblivion
Followed by the tortured souls
Our nefarious ideal have consumed
Nexus father
I have come to ease your suffering
Everything I touch slowly dies
Embrace your child one last time
Stare within my reptilian eyes
And fear the hate that lurks behind
The moment our fates collide
The gift of life will be denied
Songtekstvertaling
Die zoete geur van goddelijkheid
Leidt me door dit prismatische doolhof.
Dergelijke paradoxale abstracties
Zal je niet verbergen voor mijn oneindige bereik
Ik heb vreselijke dingen gedaan.
Danste op de huid van mijn kind.
Opengereten.
En bevredigde mezelf met hun afgehakte ledematen.
We zijn niets.
Wandelen door dit pad van vergetelheid
Gevolgd door de gekwelde zielen
Onze misdadige idealen hebben verbruikt
We zullen dit pad alleen bewandelen.
Geconfronteerd met de pijn die we hebben veroorzaakt
De staat van de natuur kan zo wreed zijn
Wat je anderen aandoet
Zal worden behandeld op u
Kind van nachtelijke metamorfose
Bezeten door een wraakzuchtige woede.
Binnen genaaid
Je broers karkassen.
Ik vrees je naam niet.
Noch je arrogantie.
Je vertroebelde zicht kan niet zien
Je bent niet anders dan de
Menselijk virus dat je ooit bedacht hebt.
Ceremoniële symboliek
Gesneden in mijn elegante schaal
In deze put van Doorn en spijker
Ik ben gespietst en van de ingewanden ontdaan.
Bloedend oerslijm
Alle consumerende zwart gat
Alles wissen
Slikken van de weefsels van de werkelijkheid
Het enige wat overblijft is een Koude Duisternis.
Samengeperst door de spanning van donkere materie
We zijn niets.
Wandelen door dit pad van vergetelheid
Gevolgd door de gekwelde zielen
Ons misdadige ideaal heeft verbruikt
Nexus vader
Ik ben gekomen om je lijden te verlichten.
Alles wat ik aanraak sterft langzaam.
Omhels je kind nog één keer.
Staar in mijn reptielenogen.
En vrees de haat die achter je schuilt
Het moment dat ons lot botst
De gave van het leven zal worden ontzegd