Autumn Tears — Pandora's Womb songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pandora's Womb" van Autumn Tears.
Songteksten
Our mother is dying again
Coldly she stares at her kin, with no empathy
She said you will remember me, all of me, and… none of me…
With each sigh of pain. I give birth to you
Now there is no time left… face fate… whitout me
Sculpting every shallow grin from the madness I now keep
Shame on us as we coil, and shed our skin
The paralyzed wretch now clings to me
Working deep its needy fingers
Burrowing, nestling within the warmth of waning, feral flesh
In hopes of sipping from the coveted chalice of cancer
All to remind us of false comfort found within the arms of fate
Innocence wakes from brittle bones
And sleep draws closer with each subtle breath
Pursed lips, cracked and swollen
Sip sweet milk from ivory breast
Nurturing the inevitable end, infant eyes peer and widen
Her womb laced with decay spews forth it’s putrescence
And so is born another fool… broken angels fall at our feet
Skeletal apparitions with eyeless sockets
Crawling and seething, weeping for mercy
We eat their bodies, savor their flesh
Tasting their anguish so the misery can live on
Within us, passing from one to another
The searing hatred thet now lines our skin
I can feel your gaze on me, yet you always look away
My eyes and my lips sewn shut, I forget that we are here
If this is my Hell, then I carry you with me always
Songtekstvertaling
Onze moeder is weer stervende.
Koelbloedig staart ze naar haar familie, zonder empathie.
Ze zei dat je me allemaal zou herinneren, en ... niemand van mij.…
Met elke zucht van pijn. Ik geef je geboorte.
Nu is er geen tijd meer... het lot onder ogen te zien ...
Elke oppervlakkige grijns beeldhouwen van de waanzin die ik nu bewaar
We moeten ons schamen en onze huid afschudden.
De verlamde ellendeling klampt zich nu aan mij vast.
Hij werkt diep in z ' n armen.
Gravend, nestelend in de warmte van vervelend vlees.
In de hoop van het drinken van de begeerde kelk van kanker
Allen om ons te herinneren aan valse troost gevonden in de armen van het lot
Onschuld ontwaakt uit broze botten.
En de slaap komt dichterbij met elke subtiele adem
Gezwollen lippen, gebarsten en gezwollen
Sip zoete melk uit ivoren Borst
Het voeden van het onvermijdelijke einde, baby ogen kijken en verbreden
Haar baarmoeder vol verval spuwt naar de put.
En zo is ook een andere dwaas geboren ... gebroken engelen vallen aan onze voeten
Skelet-verschijningen met oogloze stopcontacten
Kruipend en ziedend, huilend om genade
We eten hun lichamen, genieten van hun vlees.
Hun angst proeven zodat de ellende kan voortleven
In ons, overgaan van de een naar de ander
De verschroeiende haat die nu onze huid
Ik kan je blik op me voelen, maar je kijkt altijd weg.
Mijn ogen en lippen dichtgenaaid, ik vergeet dat we hier zijn
Als dit mijn hel is, dan draag ik je altijd met me mee.