Audrey Horne — Pitch Black Mourning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pitch Black Mourning" van Audrey Horne.
Songteksten
All of these thoughts that come running through my head,
they seem to be distorted pictures.
Memories of how I first got to this point,
through a blurry polaroid.
Days in the wilderness, lost in the emptiness.
All my thoughts are clouded by the pitch black mourning of something long gone,
a ghost without a name.
When morning comes it screams so loud.
Crackin' up again.
Wash the blood and hide the evidence.
The sun arise, it burns my eyes.
Well, I never thought it would come to this… my dear.
Crashed on the way down, my head first into the ground.
Bloodstains lead the way home for me.
Follow the trail from the ground to the wrist to these
pale, anemic eyes.
Erase and rewind, throw it all back in time.
Tell me, will I still remember you?
And how comes, the last thing I see as I pass out,
is you fading to black.
When morning comes it screams so loud.
Crackin' up again.
Wash the blood and hide the evidence.
The sun arise, it burns my eyes.
Well, I never thought it would come to this… my dear.
When morning comes it screams so loud.
Crackin' up again.
Wash the blood and hide the evidence.
The sun arise, it burns my eyes.
Well, I never thought it would come to this…
When morning comes it screams so loud.
Crackin' up again.
Wash the blood and hide the evidence.
The sun arise, it burns my eyes.
Well, I never thought it would come to this… my dear.
Songtekstvertaling
Al die gedachten die door mijn hoofd stromen,
het lijken vervormde beelden te zijn.
Herinneringen aan hoe ik voor het eerst op dit punt kwam,
door een wazig polaroid.
Dagen in de wildernis, verloren in de leegte.
Al mijn gedachten worden vertroebeld door de pikzwarte rouw van iets dat al lang weg is.,
een geest zonder naam.
Als de ochtend komt schreeuwt het zo hard.
Ik word weer gek.
Was het bloed en verberg het bewijs.
De zon komt op, het brandt in mijn ogen.
Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen.
Crashte op de weg naar beneden, mijn hoofd eerst tegen de grond.
Bloedvlekken leiden de weg naar huis voor mij.
Volg het spoor van de grond naar de pols naar deze
bleek, bloedarmoede ogen.
Wissen en terugspoelen, alles terug in de tijd gooien.
Vertel me, zal ik je nog herinneren?
En hoe komt het, het laatste wat ik zie als ik flauwval,
ben je aan het vervagen tot zwart.
Als de ochtend komt schreeuwt het zo hard.
Ik word weer gek.
Was het bloed en verberg het bewijs.
De zon komt op, het brandt in mijn ogen.
Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen.
Als de ochtend komt schreeuwt het zo hard.
Ik word weer gek.
Was het bloed en verberg het bewijs.
De zon komt op, het brandt in mijn ogen.
Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen.…
Als de ochtend komt schreeuwt het zo hard.
Ik word weer gek.
Was het bloed en verberg het bewijs.
De zon komt op, het brandt in mijn ogen.
Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen.