Atréyu — My Sanity on the Funeral Pyre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Sanity on the Funeral Pyre" van Atréyu.
Songteksten
Paranoia is the insect worming its way through my subconscious thoughts.
It? s the larva of my self doubt,
Gestating in my heart as I spiral down.
And everything I touch is breaking
And it falls to the earth in splinters
And I shiver as every splinter finds its way
Underneath my skin.
And after 22 years I can still make my skin crawl.
Every shortcoming’s a pitfall.
On my way to makin amends
Within myself to be (to be what I became).
Sometimes it feels like the whole wide world has made itself my enemy.
But I will stand upon my own two feet and raise, raise my head up.
I lick my wounds trying to cleanse the infection.
Rabid and diseased,
Reality fades away.
When I pushed myself too far,
A dream of emotional perfection
Has left a wounded heart.
Trying to perceive the gifts inherent inside me,
It? s like squeezing the trigger,
It? s like opening fire
On everyone who? s let me down,
On every beautiful lie that is (that is only fiction)
Sometimes it feels like the whole wide world has made itself my enemy.
But I will stand upon my own two feet and raise, raise my head up For the first time,
I? m losing control and I like it.
Freedom feels like the noose is gone.
For the first time,
I? m losing control and I like it.
Freedom feels like the noose is gone.
Songtekstvertaling
Paranoia is dat het insect zijn weg door mijn onderbewuste gedachten wormt.
Het? s de larve van mijn eigen twijfel,
Zwanger worden in mijn hart als ik naar beneden spiraal.
En alles wat ik aanraak breekt.
En hij valt in stukken op de aarde.
En ik huiver als elke splinter zijn weg vindt
Onder mijn huid.
En na 22 jaar kan ik nog steeds mijn huid laten kruipen.
Elke tekortkoming is een valkuil.
Op weg om het goed te maken
In mezelf te zijn (om te zijn wat ik werd).
Soms voelt het alsof de hele wereld zichzelf tot mijn vijand heeft gemaakt.
Maar ik sta op m 'n eigen benen en hef m' n hoofd op.
Ik lik mijn wonden om de infectie te reinigen.
Hondsdol en ziek,
De realiteit vervaagt.
Toen ik te ver ging.,
Een droom van emotionele perfectie
Heeft een gewond hart achtergelaten.
Ik probeer de gaven in me te zien.,
Het? het is alsof je de trekker overhaalt.,
Het? het is als het openen van vuur.
Op iedereen die? laat me in de steek.,
Over elke mooie leugen die is (dat is slechts fictie))
Soms voelt het alsof de hele wereld zichzelf tot mijn vijand heeft gemaakt.
Maar ik sta op m 'n eigen benen en hef m' n hoofd voor het eerst op.,
Ik? ik verlies de controle en ik vind het leuk.
Vrijheid voelt alsof de strop weg is.
Voor het eerst,
Ik? ik verlies de controle en ik vind het leuk.
Vrijheid voelt alsof de strop weg is.