Atlantean Kodex — Marching Homeward songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Marching Homeward" van Atlantean Kodex.

Songteksten

Foreboding mountains, threatening skies
Beyond these walls of stone, our sacred homeland lies
Ten years have passed now, since we left home
The green hills of my country, soon my weary eyes shall see again
From the black mountain a cold wind blows
Standing stones along our path bear marks of ancient runes
Midst howling gales pounding of drums
Whisper turn to battlecries chaos soon will rise
Beneath the black mountain we’re lead astray
Never to see our home again
Beneath the black mountain our journey ends
Never to see our home again
Black folk of the mountains, watching our flock
Dark shapes are moving twist trees and barren rock
Green feathered arrows take down the steeds
Thrown into the dust, we will journey to the island of the dead
Blessed be the old gods, sacred warrior hordes
Blue their painted faces, the clash of bronze swords
Dark invocations grant eldritch strength
Bloodshed for the blood god, we are dying in this godforsaken land
Led to black mountains into the caves
Never to see our home again
Living and captive die in decay
Those not sacrificed forever be enslaved
Unspoken terrors lurk in the night
Chaos, doom and sacrifice await
Grotesque idols out of times before the light
Torture, death and slavery our fate
Led to black mountains into the caves
Never to see our home again
Living and captive die in decay
Those not sacrificed forever be enslaved
Beneath the black mountain we’re lead astray
Never to see our home again
Beneath the black mountain our journey ends
Never to see our home again

Songtekstvertaling

Voorgeborchte bergen, dreigende hemel
Achter deze stenen muren ligt ons heilige thuisland.
Tien jaar zijn nu voorbij, sinds we het huis verlieten.
De groene heuvels van mijn land, binnenkort zullen mijn vermoeide ogen weer zien
Van de Zwarte Berg waait een koude wind
Staande stenen op ons pad dragen sporen van oude runen.
Te midden van huilende Galen die drummen
Fluister, draai je om naar battlecries. de chaos zal snel toenemen.
Onder de Zwarte Berg zijn we verdwaald
Om ons huis nooit meer te zien.
Onder de Zwarte Berg eindigt onze reis.
Om ons huis nooit meer te zien.
Zwarte mensen van de bergen, kijken naar onze kudde
Donkere vormen zijn bewegende draaibomen en onvruchtbare rots
Groene gevederde pijlen halen de stieren neer.
In het stof geworpen, zullen wij naar het eiland der doden reizen.
Gezegend zij de oude goden, Heilige strijder hordes
Blauw hun beschilderde gezichten, de botsing van bronzen zwaarden
Donkere aanroep verleent eldritch kracht
Bloedvergieten voor de bloedgod, we sterven in dit godvergeten land.
Leidde naar zwarte bergen in de grotten
Om ons huis nooit meer te zien.
Levend en gevangen sterven in verval.
Zij die niet voor altijd worden opgeofferd, worden tot slaaf gemaakt.
Onuitgesproken verschrikkingen loeren in de nacht
Chaos, onheil en opoffering wachten
Groteske idolen uit tijden voor het licht
Marteling, dood en slavernij ons lot
Leidde naar zwarte bergen in de grotten
Om ons huis nooit meer te zien.
Levend en gevangen sterven in verval.
Zij die niet voor altijd worden opgeofferd, worden tot slaaf gemaakt.
Onder de Zwarte Berg zijn we verdwaald
Om ons huis nooit meer te zien.
Onder de Zwarte Berg eindigt onze reis.
Om ons huis nooit meer te zien.