Astronautalis — Avalanche Patrol songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Avalanche Patrol" van Astronautalis.
Songteksten
We’ve got a long way to go Before we finish our patrol
Light burns off in the distance
No one dares make a sound
Scared we might wake the snow
Sleeping giants love to listen
And tethered together by lines of gold
Two of my brothers on patrol
Our breathing keeps us in rhythm
Well honey I know it’s getting cold
Eye on the wool cape you have wove
I can smell your lavender and lipstick
You would never, ask me when I’m coming home
You know better, than to wait and watch the snow
While the other wives and mothers pray and count their rosaries
Not my lover, her lipstick lavender keeps her close to me One, Two
One, Two, Three, Four
Hold me close as the hour escapes
Sunlight running on the mountain’s ravenous face
The moon came too soon and it’ll stay out too late
And I can feel that goddamn bell before they ring it Gold heats in your hair promptly at 4 p.m.
Then cool to amber as the sun sets again
The light through the blinds paints patterns on skin
Your head dovetails so nicely on my chest where you laid it When I’m out in the shop, faced to the forge
I think of you, my love, as I tend to the coals
Smiths with flames high in their eyes are all for show
Dreaming, lying to themselves that they’ve bridled Hades
A fire’s that’s good take patience, control
Even bellow breathing this work is painfully slow
But you must hold on because you’ll taste the reward
When that white iron draws out, just like it was painted
I know you know this, but I tell you this time
Because I need to say it out loud to feel right
You listen to me whisper it, my lips graze you ear with every line
And you memorize every word, just as I say it Press into me, leave marks in my side
And I promise to pull you in until my knuckles go white
You’re breathing with me now as the sun slips behind the mountain ridge to the
west
And the day is finished
Songtekstvertaling
We hebben nog een lange weg te gaan voordat we klaar zijn met onze patrouille.
Licht brandt af in de verte
Niemand durft een geluid te maken.
Bang dat we de sneeuw wakker maken
Slapende reuzen luisteren graag.
En aan elkaar gebonden door goudlijnen
Twee van mijn broers zijn op patrouille.
Onze ademhaling houdt ons in het ritme
Ik weet dat het koud wordt.
Oog op de wollen cape je hebt geweven
Ik ruik je lavendel en lippenstift.
Dat zou je nooit vragen, als ik thuis kom.
Je weet wel beter, dan te wachten en naar de sneeuw te kijken.
Terwijl de andere vrouwen en moeders bidden en hun rozenkrans tellen
Niet mijn geliefde, haar lippenstift lavendel houdt haar dicht bij me een, twee
Een, Twee, Drie, Vier
Hou me vast als het uur ontsnapt.
Zonlicht op het uitgehongerde gezicht van de berg
De maan kwam te vroeg en het zal te laat buiten blijven
En ik kan die verdomde bel voelen voordat ze het goud heat in je haar prompt om 16.00 uur.
Dan koel tot amber als de zon weer ondergaat
Het licht door de blinds verf patronen op de huid
Je hoofd past zo mooi op m ' n borst waar je het hebt gelegd toen ik in de winkel was, tegenover de smederij.
Ik denk aan jou, mijn liefste, zoals ik de kolen verzorg.
Smeden met vlammen hoog in hun ogen zijn allemaal voor de show
Dromen, liegen tegen zichzelf dat ze Hades hebben gebaard
Een vuur is goed neem geduld, controle
Zelfs brullen ademen dit werk is pijnlijk langzaam
Maar je moet volhouden, want je zult de beloning proeven.
Als dat wit ijzer eruit trekt, net zoals het is geschilderd
Ik weet dat je dit Weet, maar ik zeg het je deze keer.
Omdat ik het hardop moet zeggen om me goed te voelen.
Luister naar me fluister het, mijn lippen strelen je oor met elke lijn
En je leert elk woord uit je hoofd, net zoals ik het zeg, drukt het in me, laat sporen achter in mijn zij
En ik beloof dat ik je naar binnen zal trekken totdat mijn knokkels wit worden.
Je ademt nu met mij als de zon achter de bergrug glijdt naar de
West
En de dag is voorbij