Astra Heights — Ship of Theseus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ship of Theseus" van Astra Heights.
Songteksten
The creaking of the boards on the weathered bow
The daily repetition of tying knots
A slip and tuck then pull it tight, muscle memory from a million times
Before the world awakes, he rigs his sail again
Every day the same…
Simple as the scene begs to be
Look a little closer and you will find
A tattered black sail and a battered mast, leading him down a familiar path
Sieving silently the calm cold morning waves
Every day the same…
A heavenly youth, the people’s pride
He’s no more king than a fatherless child
The solitary dive for broken bones, such
A grim routine will likely take its toll
Alone he rows back to shore
Nothing in the world’s ever made him cry
Even as a prisoner sent to die
Yet the cycles of our lives have made him bear
Experiences too awful to share
And though on the outside he looks the same
The peerless warrior is injured and lame
There used to be a woman by his side
Whose quiet little secret surely saved his life
The snuffing out of the monsters groan
Gave proof for him of her worthy soul
By a thread he did escape, and with her he sailed away
The people’s hero once again
Cutting thru the seas at a sprinters pace
Absorbing up the light off the Grecian waves
The most handsome of all ships up to it’s time
Pristine and unscathed throughout all this strife
But a long, long, route ahead would test it’s worth again
Fleeting as they are the happy times
The conquered enemies and the dearest loves
But accidental paths and Gods above
Will steer the stories of every son
And though today the grand meaning escapes
Who am I to know who he or even I should be in the end?
Songtekstvertaling
Het kraken van de planken op de verweerde boog
De dagelijkse herhaling van knopen
Een slip en tuck dan trek het strak, spiergeheugen van een miljoen keer
Voordat de wereld ontwaakt, trekt hij zijn zeil weer op.
Elke dag hetzelfde…
Zo simpel als de scène smeekt te zijn
Kijk wat dichterbij en je zult zien
Een gehavend zwart zeil en een gehavende mast, die hem op een bekend pad leidt.
Stil de koude ochtendgolven zeven
Elke dag hetzelfde…
Een hemelse jeugd, de trots van het volk
Hij is niet meer koning dan een vaderloos kind.
De eenzame duik voor gebroken botten,
Een grimmige routine zal waarschijnlijk zijn tol eisen
Alleen roeit hij terug naar de kust
Niets ter wereld heeft hem ooit aan het huilen gemaakt.
Zelfs als een gevangene gestuurd om te sterven
Maar de cycli van ons leven hebben hem laten dragen.
Ervaringen te verschrikkelijk om te delen
Maar aan de buitenkant ziet hij er hetzelfde uit.
De Peerless warrior is gewond en kreupel
Er was een vrouw aan zijn zijde.
Wiens stille geheimpje zijn leven heeft gered.
Het uitdoven van de monsters kreunen
Gaf hem bewijs van haar waardige ziel.
Door een draadje ontsnapte hij, en met haar zeilde hij weg.
De held van het volk weer.
Door de zeeën snijden in een sprinter tempo
Het licht van de Griekse golven absorberen
De knapste van alle schepen tot het moment
Ongerept en onbeschadigd tijdens al deze strijd.
Maar een lange, lange route zou de moeite waard zijn.
Vluchtig als zij de gelukkige tijden zijn
De overwonnen vijanden en de liefste liefdes
Maar toevallige paden en goden boven
Zal de verhalen van elke zoon sturen
En hoewel vandaag de grote betekenis ontsnapt
Wie ben ik om te weten wie hij of ik uiteindelijk zou moeten zijn?