Astarte — Crossing The Wounded Mirror Of Death songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Crossing The Wounded Mirror Of Death" van Astarte.

Songteksten

(Lady's strong death made a dark sorrow
Breaking piece by piece her man’s existence
And he came up helpless to open her silent eyes
Meaningless fight with death’s doors
Where his beloved passed to the unrest eternity
He lost her life and she lost his!
A conclusion of a life story will open
A new book written by blood)
None can call back to him the woman
To enlarge the freedom of his pain
He commits suicide
For the trip of their deadly freedom
Devoted himself to a sleep
Of backward eternity
At once a voice sought
Pains from hell fires
Time erase the wheel of light
abandoned in a new zero hour
Die without awakening
Hostile to the freedom of his possession
Mind and dust had left
The order of chaos made him rest
The hours sharpen their blades
In my eyes, I am lost
Unreachable as I touch your shape
Touching you with my eyes
Watching you with my hands
I can never meet
I will find you, never fear
Out of breath, out of body
To trap us and give us birth
Turn back, is a way not found
I follow and shake within the very depth
Of my most imperfect being
Unconscious in front of Gods punishment
To the indelible scriptures of my testament
The reveal of my sin leads me towards
To a space with no beginning
Doomed insanity, trapped in my abyss
Among the same punishment
I will wander forever free
Slayer of Gods and sinner of love
I will never reach you!

Songtekstvertaling

(Lady ' s sterke dood maakte een donker verdriet
Stukje voor stukje het bestaan van haar man
En hij kwam hulpeloos naar boven om haar stille ogen te openen.
Zinloos gevecht met de deuren van de dood
Waar zijn geliefde heenging naar de onrust eeuwigheid
Hij verloor haar leven en zij het zijne.
Een conclusie van een levensverhaal zal openen
Een nieuw boek geschreven door blood)
Niemand kan de vrouw tot Hem roepen.
Om de Vrijheid van zijn pijn te vergroten
Hij pleegt zelfmoord.
Voor de reis van hun dodelijke vrijheid
Toegewijd aan een slaap
Van achterlijke eeuwigheid
Onmiddellijk zocht een stem
Pijnen van hellevuur
Tijd wis het lichtwiel
verlaten in een nieuw nul uur
Sterven zonder ontwaken
Vijandig tegenover de Vrijheid van zijn bezit
Geest en stof waren over
De Orde van chaos liet hem rusten.
De uren slijpen hun messen
In mijn ogen ben ik verloren.
Onbereikbaar als ik je vorm aanraak
Jou aanraken met mijn ogen
Naar je Kijken met mijn handen
Ik kan je nooit ontmoeten.
Ik zal je vinden, nooit bang zijn.
Buiten adem, buiten het lichaam
Om ons in de val te lokken en te baren.
Keer terug, is een weg niet gevonden
Ik volg en schud binnen de diepte
Van mijn meest onvolmaakte wezen
Onbewust voor de straf van de goden
Naar de onuitwisbare geschriften van mijn testament
De onthulling van mijn zonde leidt me naar
Naar een ruimte zonder begin
Verdoemde krankzinnigheid, gevangen in mijn afgrond
Onder dezelfde straf
Ik zal voor altijd vrij rondlopen
Doder van goden en zondaar van liefde
Ik zal je nooit bereiken!