Assemblage 23 — Collapse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Collapse" van Assemblage 23.
Songteksten
I’m on the verge of collapse
I’m on the brink of disaster
And I’m far more lost than I want to admit
I’m at the end of my rope
I’m on the edge of a breakdown
And no matter how tightly I hold on, I still slip
And you’re watching me die
Right in front of your eyes
And if you turned your back on me
I wouldn’t be surprised
There’s no new story to tell
It’s every man for himself
As brick by brick
We construct our own personal hell
I’m running out of time
I’m running short of options
And the desperation is chewing me up inside
I’ve got nowhere to go
I’ve got no one to turn to Just accelerating, inescapable decline
And you’re watching me die
Right in front of your eyes
And if you turned your back on me
I wouldn’t be surprised
There’s no new story to tell
It’s every man for himself
As brick by brick
We construct our own personal hell
I’m suffocating with guilt
Asphyxiating on panic
And I can’t shake off this fear with which I’m bound
I’m buried up to my neck
I’m sinking under the water
And the next wave could be the one that brings me down
And you’re watching me die
Right in front of your eyes
And if you turned your back on me
I wouldn’t be surprised
There’s no new story to tell
It’s every man for himself
As brick by brick
We construct our own personal hell
Songtekstvertaling
Ik sta op instorten.
Ik sta op de rand van een ramp.
En ik ben meer verloren dan Ik wil toegeven
Ik ben aan het einde van mijn touw
Ik sta op het punt van een inzinking.
En hoe strak ik ook vasthoud, ik glijd nog steeds
En je kijkt hoe ik sterf.
Recht voor je ogen
En als je me de rug toekeert
Het zou me niet verbazen.
Er is geen nieuw verhaal te vertellen.
Het is ieder voor zich.
Als steen voor steen
We bouwen onze eigen persoonlijke hel.
Ik heb niet veel tijd meer.
Ik heb bijna geen opties meer.
En de wanhoop vreet me op.
Ik kan nergens heen.
Ik heb niemand om me tot te wenden om te versnellen, onontkoombare neergang
En je kijkt hoe ik sterf.
Recht voor je ogen
En als je me de rug toekeert
Het zou me niet verbazen.
Er is geen nieuw verhaal te vertellen.
Het is ieder voor zich.
Als steen voor steen
We bouwen onze eigen persoonlijke hel.
Ik stik van schuldgevoel.
Verstikking door paniek.
En ik kan deze angst niet afschudden waarmee ik gebonden ben
Ik ben tot mijn nek begraven.
Ik zink onder water.
En de volgende golf kan degene zijn die me naar beneden haalt.
En je kijkt hoe ik sterf.
Recht voor je ogen
En als je me de rug toekeert
Het zou me niet verbazen.
Er is geen nieuw verhaal te vertellen.
Het is ieder voor zich.
Als steen voor steen
We bouwen onze eigen persoonlijke hel.