Assemblage 23 — Blindhammer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blindhammer" van Assemblage 23.
Songteksten
All our father’s backs are broken
And our prophets are insane
There is no one left to guide us No catalyst for change
We are too young to know better
But frailty comes with age
So we run towards Armageddon
While our legs still have the strength
And like a blind hammer
That destroys what it can’t see
Tear down the walls of progress
And spit on our ancestry
Indiscriminate
And full of empty rage
Gunning down the fields of fear
We’re unable to assuage
All our best days are behind us And the path’s strewn with debris
That we’ll sweep beneath the carpet
Where no one else will see
We live beneath the specter
Of an omnipresent doom
We know for sure it’s coming
It’s just a question of how soon
And like a blind hammer
That destroys what it can’t see
Tear down the walls of progress
And spit on our ancestry
Indiscriminate
And full of empty rage
Gunning down the fields of fear
We’re unable to assuage
The world has changed around us And our vision’s grown opaque
We believe we have the answers
But never learn from our mistakes
There’s a gift that lays before us But it’s barely out of reach
So we turn our backs and walk away
And sing our souls to sleep
And like a blind hammer
That destroys what it can’t see
Tear down the walls of progress
And spit on our ancestry
Indiscriminate
And full of empty rage
Gunning down the fields of fear
We’re unable to assuage
Songtekstvertaling
Al onze vaders ruggen zijn gebroken.
En onze profeten zijn gek.
Er is niemand meer om ons te begeleiden geen katalysator voor verandering
We zijn te jong om beter te weten.
Maar zwakheid komt met de leeftijd.
Dus we rennen naar Armageddon
Terwijl onze benen nog de kracht hebben
En als een blinde hamer
Dat vernietigt wat het niet kan zien.
De muren van vooruitgang slopen
En spuug op onze voorouders.
Zonder onderscheid
En vol met lege woede.
Het neerhalen van de velden van angst
We kunnen niet kalmeren.
Al onze beste dagen zijn voorbij en het pad is bezaaid met puin.
Dat we onder het tapijt vegen
Waar niemand anders zal zien
We leven onder het spook.
Van een alomtegenwoordig onheil
We weten zeker dat het komt.
Het is gewoon de vraag hoe snel
En als een blinde hamer
Dat vernietigt wat het niet kan zien.
De muren van vooruitgang slopen
En spuug op onze voorouders.
Zonder onderscheid
En vol met lege woede.
Het neerhalen van de velden van angst
We kunnen niet kalmeren.
De wereld is om ons heen veranderd en onze visie is ondoorzichtig geworden.
We geloven dat we de antwoorden hebben.
Maar leer nooit van onze fouten.
Er ligt een geschenk voor ons, maar het is nauwelijks buiten bereik.
Dus we keren ons om en lopen weg.
En onze zielen in slaap zingen
En als een blinde hamer
Dat vernietigt wat het niet kan zien.
De muren van vooruitgang slopen
En spuug op onze voorouders.
Zonder onderscheid
En vol met lege woede.
Het neerhalen van de velden van angst
We kunnen niet kalmeren.