Asmegin — Op Af Bisterlitjernet songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Op Af Bisterlitjernet" van Asmegin.
Songteksten
Et forlorent Stille hviler over disse Lænder
hvor noget forbistret venter i Mulmet hen;
Agtende jeg færder med Værge i Hænder,
skiønt, ved et blot Von om at undgaa dem
Taagen rundt min Lagnad saa svinner;
favnet i Trolddoms infame Intermesso
Forenet i Vondske — alt mig i Hu rinner
Dimensioner hinsides vaares egen Realia
Op af Bisterlitiernets Bund
stiger nu tusindvis af Utøi;
se, Nivlheim-Portens Sund!
De vise har mig saa fortalt;
Naar Malices Yngler danser,
sort de haver Lagnaden malt
Min Kløgt forringes; i Oversanselighed svøbt
Fortumlet af Bævens Fabler saa lammende
Larmen af klaskende Fødder og Klør i Muld;
O, Spektakel, ophør! Rædsel saa lammende
Bisterliskovens Creaturer mig antræffer
og Grene forræderske mig bemægtiger,
Mine Øine! De bedrager mig! Skiær de ud!
Jeg saaledes min sidste Akt nu betræffer
Flygtende, med et vaagt Haab — faafængt
Jagtet ned fra alle Kanter — indestængt
I Bisterlihøens Juv min Historie endes:
«O, Smukke Død! Eders befriende Favn
Besørg nu min Familia, mit Altets Savn!
Vaag — thi jeg bodet med mit Corpus —
over de, der venter Hiemme til Huus
Lav mig se min Hustru og mit Nor
Lav hende høre mig i Vindens Sus
Lov mig at bringe mine sidste Ord
til de, der venter Hiemme til Huus"
Songtekstvertaling
Een valse pose rust over deze lendenen
waar wacht je in het donker?;
Gewaardeerde ik loop met Voogd in handen,
skønt, door een simpele Von over het vermijden van hen
Het dak rond mijn schuur zo varkens;
omhelsd in trolldom ' s beruchte Intermesso
Verenigd in Vondske-allemaal ik in gedachten rinner
Afmetingen voorbij vaares eigen Realia
De basis van de Sterlitis omhoog
stijgt nu duizenden Utøi;
kijk, het geluid van de Nivlheim poort!
De wijzen hebben me dat verteld.;
Als kwaadaardigheden dansen,
de tuinen Bagnaden mout zwart maken
Mijn verstand verslechtert; ik ben buitenzintuiglijk verpakt
Versuft door de fabels van de Bever zo verlammend
Het geluid van het slaan van voeten en klauwen In mollen;
O, racket, Stop! Verschrikking zo verlammend
De wezens van de bisterlis wouden me
en Grene verraadt me.,
Mijn Ogen! Ze bedriegen me! Eruit!
Dus ik neem nu mijn laatste daad.
Voortvluchtig, met een vage hoop-gevangen
Opgejaagd van alle kanten-opgepent
In Gisterlihøens Juv eindigt mijn verhaal:
"O, Mooie Dood! Uw bevrijdende omhelzing
Maak nu mijn familie, het gebrek van mijn universum!
Waag-want ik zat vast met mijn Corpus —
over hen die wachten tot er een schuilplaats bij hen is.
Laat me mijn vrouw en mijn Nor zien.
Laat haar me horen in de wind ' s rush
Beloof me mijn laatste woorden te brengen.
aan hen die op het huis wachten"