Artisti per l'Italia Band — L'Inno del Piave songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Inno del Piave" van Artisti per l'Italia Band.
Songteksten
Il Piave mormorava
Calmo e placido al passaggio
Dei primi fanti il ventiquattro maggio:
L’esercito marciava
Per raggiunger la frontiera
Per far contro il nemico una barriera…
Muti passaron quella notte i fanti:
Tacere bisognava, e andare avanti…
S’udiva, intanto
Dalle amate sponde
Sommesso e lieve il tripudiar dell’onde
Era un presagio dolce e lusinghiero…
Il Piave mormorò:
«Non passa lo straniero!»
Ma in una notte trista
Si parlò di tradimento
E il Piave udiva l’ira e lo sgomento
Ahi, quanta gente ha visto
Venir giù, lasciare il tetto
Per l’onta consumata a Caporetto…
Profughi ovunque dai lontani monti
Venivano a gremir tutti i suoi ponti…
S’udiva, allor, dalle violate sponde
Sommesso e triste il mormorio dell’onde
Come un singhiozzo, in quell’autunno nero
Il Piave mormorò:
«Ritorna lo straniero!»
E ritornò il nemico
Per l’orgoglio e per la fame
Volea sfogare tutte le sue brame…
Vedeva il piano aprico
Di lassù, voleva ancora
Sfamarsi e tripudiare come allora…
«No!» — disse il Piave —
«No!» — dissero i fanti —
«Mai più il nemico faccia un passo avanti!»
Si vide il Piave rigonfiar le sponde
E come i fanti combattevan le onde…
Rosso del sangue del nemico altero
Il Piave comandò:
«Indietro, va', straniero!»
Indietreggiò il nemico
Fino a Trieste, fino a Trento
E la Vittoria sciolse le ali al vento!
Fu sacro il patto antico;
Tra le schiere furon visti
Risorgere Oberdan, Sauro e Battisti…
Infranse, alfin, l’italico valore
Le forche e l’armi dell’impiccatore
Sicure l’Alpi… Libere le sponde…
E tacque il Piave, si placaron le onde
Sul patrio suolo
Vinti i torvi Imperi
La Pace non trovò
Né oppressi, né stranieri
Songtekstvertaling
De Piave mompelde
Kalm en rustig aan de passage
Van de eerste lakeien op 24 mei:
Het leger marcheerde
Om de grens te bereiken
Om tegen de vijand een barrière te maken…
Muti passaron die nacht de infanteristen:
Hou je mond en ga verder.…
Het werd ondertussen gehoord.
Van de geliefde kusten
De golven werden getemperd en mild
Het was een lief en vleiend voorteken.…
De Piave mompelde:
"De vreemdeling komt niet voorbij!»
Maar op een droevige nacht
Er was sprake van verraad.
En Piave hoorde woede en ontzetting
Hoeveel mensen heb je gezien?
Kom naar beneden, verlaat het dak
Voor de schande verteerd in Caporetto…
Vluchtelingen overal uit de verre bergen
Ze kwamen naar gremir al zijn bruggen…
Toen werd het gehoord van de gebroken banken
Het geruis van de golven werd ingedamd en verdrietig.
Als een hik, in die zwarte herfst
De Piave mompelde:
"Geef de vreemdeling terug!»
En de vijand kwam terug.
Voor trots en honger
Hij wilde al zijn verlangens uiten.…
Hij zag het abrikoplan.
Van daarboven, wilde hij nog steeds
Voeden en verkneukelen zoals toen…
"Nee!"- zei de Piave —
"Nee!"- zeiden de infanteristen —
"Nooit meer komt de vijand naar voren!»
Je zag de Piave de banken uitpuilen.
En hoe de lakeien tegen de golven vochten…
Bloedrood van de vijand altero
De Piave beval:
"Achteruit, vreemdeling!»
Trok de vijand terug
Naar Triëst, naar Trento
En de overwinning laat zijn vleugels los in de wind!
Het oude verbond was heilig.;
Onder de legers werden gezien
Herrijzen Oberdan, Sauro en Baptisten…
Gebroken, alfin, cursief
Vorken en wapens van de gehangene.
Beveilig de Alpen ... bevrijd de kusten…
En de Piave was stil en de golven dreven omlaag.
Op het moederland
Win de duistere rijken
Geen vrede gevonden
Onderdrukt noch vreemden