Artifex Pereo — First, Do No Harm songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "First, Do No Harm" van Artifex Pereo.

Songteksten

The sun sends its scorch
Burning rocks come tumbling, singeing our last layer
Plates shift with haste, testing water’s knack for sweeping us away
A funneling cloud will keep us underground
Ice melting so thin we’re liable to drown
All signs show it is us to blame, we’re masticating the health of our host from
the inside out
Something’s wrong
We’re wondering: if all was gone, what could we attest to?
Oblivion caped & crippled the earth
Parasites become of the appetites too desperate for fulfillment
Lost is the power to harvest our worth
This is not hands from above intent on punishing their young
This is not where we belong if this body is never enough
This is not reversible
We took too much when we dug this hole
This is not where we belong if this body is never enough
Feeding tortured mess by design
Hunger took the backseat to our past times
Superior souls are stripped of empathy despite their quintessence
Sentient souls hang like trophies despite their quintessence
I’ve been wondering how we got so alone
If hate spread like wildfire, the earth would be covered in flames
Symbiosis was brave but never made a bout, a contest against all that breathes
until light burns out

Songtekstvertaling

De zon verzendt zijn schroei
Burning rocks come tumbling, singing our last layer
De platen verschuiven met haast, het testen van water ' s talent om ons weg te vegen
Een wolk houdt ons ondergronds.
Ijs smelt zo dun dat we kunnen verdrinken.
Alles wijst erop dat het onze schuld is. we beheersen de gezondheid van onze gastheer.
van binnen naar buiten
Er is iets mis.
We vragen ons af: als alles weg was, wat kunnen we dan getuigen?
Oblivion caped & kreupel the earth
Parasieten worden te wanhopig voor vervulling.
Verloren is de kracht om onze waarde te oogsten
Dit is niet de bedoeling van bovenaf om hun jongen te straffen.
Dit is niet waar we thuishoren als dit lichaam nooit genoeg is
Dit is niet omkeerbaar
We hebben te veel genomen toen we dit gat groef.
Dit is niet waar we thuishoren als dit lichaam nooit genoeg is
Het voeden van gekwelde rotzooi door ontwerp
Honger nam de achterbank van onze vorige tijden.
Superieure zielen zijn ontdaan van empathie ondanks hun kwintessens.
Bewuste zielen hangen als trofeeën, ondanks hun kwintessens.
Ik vroeg me af hoe we zo alleen konden zijn.
Als de haat zich verspreidde als wildvuur, zou de aarde bedekt zijn met vlammen.
Symbiose was dapper, maar maakte nooit een gevecht tegen alles wat ademt.
totdat het licht uitbrandt