Artesia — Rencontre avec la dame songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rencontre avec la dame" van Artesia.
Songteksten
Si belle et si glacée je la vois qui s’approche
Je n’ose la toucher, aux branches sa robe s’accroche
Elle veut me parler, à moi et à nul autre
De sa belle forêt, de la nuit qui l’emporte
Et dans ses grands yeux gris je peux lire la tristesse
D’un monde gris qui s’enfuit comme une froide caresse
Elle aussi a aimé, il y a longtemps déjà
Dans ces bois argentés qui toujours seront là…
Je marche dans la nuit comme une ême seule au monde
Je sombre dans l’oubli suivant le chant de l’onde
Ces doux rayons d’argent qui se reflètent sur l’eau
Viennent d’un firmament si funèbrement beau
J’ai oublié mon nom et tous mes souvenirs
Ma terre et mes vallons, la beauté d’un sourire
Il semble que ma vie a passé comme un songe
Et déjà tout s’enfuit, ne reste que le mensonge
Songtekstvertaling
Zo mooi en zo ijzig dat ik haar zie naderen.
Ik durf haar niet aan te raken, aan de takken haar jurk klampt zich vast
Ze wil met mij praten, met mij en met niemand anders.
Van zijn prachtige bos, van de nacht die heerst
En in zijn grote grijze ogen kan ik het verdriet lezen
Van een grijze wereld die wegrent als een koude streling
Ze vond het ook leuk, lang geleden al.
In die zilveren bossen die er altijd zullen zijn…
Ik wandel in de nacht als een eenzame ziel in de wereld
Ik verduister in de vergetelheid na het lied van de Golf
Die zachte zilveren stralen die op het water worden gereflecteerd.
Kom uit zo ' n mooi firmament.
Ik vergat mijn naam en al mijn herinneringen.
Mijn land en mijn valleien, de schoonheid van een glimlach
Het lijkt erop dat mijn leven voorbij is gegaan als een droom
En alles loopt al weg, alleen de leugen blijft over