Art Mengo — Le chef de gare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le chef de gare" van Art Mengo.
Songteksten
Il y avait dans une gare de banlieue
Un petit chef de gare amoureux
Amoureux fou comme c’est curieux
D’une voyageuse imaginaire
Il l’attendait les soirs d’hiver
Sur les quais transis et déserts
Sous la lumière des réverbères
Il l’attendait comme le bon Dieu
Les gens le trouvaient pas sérieux
Il ne sifflait qu’un train sur deux
Et souvent on faisait la queue
Quand il arrosait ses primevères
Partout il écrivait des vers
Pour son aimée imaginaire
Sur les billets, sur les horaires
Non mais rendez-vous compte un peu
Un jour on lui a dit «mon vieux
Tous les voyageurs sont furieux
On va te remplacer, ça vaut mieux»
Mais comme par extraordinaire
Est descendue d’un vieux train vert
Sa voyageuse imaginaire
Belle comme une pluie dans le désert
Et ils sont partis tous les deux
Partis comme deux vieux amoureux
Dans la douceur d’un chemin creux
Vers des pays un peu plus bleus
Où l’on ne sait rien des horaires
Depuis dans cette gare de banlieue
Tout est redevenu sérieux
Et plus personne ne fait la queue
Mais sur les quais, y a plus de primevères
Il y avait dans une gare de banlieue
Un petit chef de gare amoureux
Amoureux fou comme c’est curieux
D’une voyageuse imaginaire
Songtekstvertaling
Er was in een buitenwijk station
Een kleine station manager verliefd
Gekke minnaar als het is nieuwsgierig
Van een denkbeeldige reiziger
Hij wachtte op haar in de winteravonden.
Op de transis en woestijnen dokken
Onder het licht van straatverlichting
Hij wachtte op haar als de goede Heer.
Mensen dachten niet dat hij serieus was.
Hij floot maar één trein op twee.
En vaak stonden we in de rij
Toen hij zijn primroses water gaf
Overal schreef hij verzen
Voor haar geliefde denkbeeldige
Op tickets, op schema
Nee, maar bedenk het gewoon een beetje.
Op een dag werd hem verteld " Oude man
Alle reizigers zijn woedend.
We vervangen je, dat is beter.»
Maar als buitengewoon
Stapte uit een oude groene trein
Zijn denkbeeldige reiziger
Zo mooi als een regen in de woestijn
En ze zijn allebei vertrokken.
Weg als twee oude geliefden.
In de zoetheid van een hol pad
Naar landen een beetje blauwer
Waar niets bekend is over de schema ' s
Vanuit dit voorstedelijke station
Alles werd weer serieus.
En niemand wachtrijen meer
Maar op de dokken zijn er meer primroses.
Er was in een buitenwijk station
Een kleine station manager verliefd
Gekke minnaar als het is nieuwsgierig
Van een denkbeeldige reiziger